Derde thriller in de Bellicher-cyclus. Als Michaels nieuwe liefde Guusje spoorloos verdwijnt, raakt hij betrokken bij handel en wandel van criminelen.

Al in Den Tex’ vorige misdaadroman ondervond Michael Bellicher, de succesvolle ondernemer te Amsterdam, hoe bedreigend de moderne communicatiemogelijkheden kunnen zijn. Toen werd zijn identiteit geroofd en misbruikt voor criminele doeleinden.

Met die Big Brother alom en de traceerbare sporen van waar we ons tegenwoordig ook bevinden, is het dan ook verbazingwekkend hoe Guusje in rook kan opgaan.

Overal hangen camera’s, iedereen is 24/7 bereikbaar – mits iemand niet gevonden wíl worden, maar dan is het nog een hele kluif om onzichtbaar te blijven.

Ego

Er moet dus meer aan de hand zijn, vermoedt Michael. In eerste instantie laat hij zich opjagen door zijn gekwetste ego, en samen met Guusje’s esoterische moeder – die haar eigen redenen heeft om haar dochter te vinden – gaat hij op pad.

Zonder aanknopingspunt, en zonder hulpmiddelen van een moderne spion of rechercheur. Twee normale burgers met ieder een eigen wanhopig motief, op speurtocht naar een dierbare in het web van een crimineel netwerk.

Meteoriet

Door de personages zich heel naturel en geloofwaardig te laten ontwikkelen, weet Den Tex te overtuigen met de opdoemende schaduw van een kolossaal gevaar dat steeds dichterbij schuift.

In die graduele opbouw van een gewoon duo dat te Nederlands-argeloos is om echt rauwe meedogenloosheid te begrijpen of zelfs maar bij machte is om die aan te zien komen, zit het belangrijkste spanningsveld van Wachtwoord. Vandaar dat de apotheose in de finale van hun speurtocht landt als een meteoriet. Die is beslist akelig.

Ontoereikend

De tweede functie van deze ‘gewone burger’-structuur, is de onverbiddelijke boodschap dat in Nederland een vorm van criminaliteit is ontstaan die dermate weerzinwekkend is, dat we er niet aan willen, al horen we erover.

Het wekt dan ook geen verbazing dat Den Tex aanhaalt hoe ontoereikend ons strafrechtsysteem is voor zulke praktijken, en in welke mate de ethische criteria waaraan onze opsporingsdiensten gehouden zijn, in het nadeel werken om dit soort misdaad te kunnen bestrijden.

Ongenadig realisme

In dat opzicht is Den Tex te vergelijken met het ongenadig realisme van voorheen strafpleiter Jens Lapidus en zijn Stockholm-trilogie, van wie net het tweede deel (Bloedlink) is verschenen, en bij Wachtwoord komt ook een vleugje Stieg Larsson om de hoek piepen.

Dat heeft natuurlijk niets met leentjebuur te maken, want daar is Den Tex veel te origineel voor. We zitten gewoon in hetzelfde schuitje, en dat schuitje vaart in 21ste-eeuwse wateren.

Wachtwoord is niet het enige nieuwe boek van Charles den Tex. Voor de Maand van het Spannende Boek schreef hij het geschenkboekje Onmacht. Lees hier het interview daarover.