Het zijn mannen om te haten, de schurken uit Lapidus’ tweede deel van de misdadigersodyssee 'De Stockholm-trilogie'.

Normale mensen die naar Zweden gaan, zien een vriendelijk land met mooie stadjes en prachtige natuur, en een systeem waarin gestreefd wordt om Zweden voor iedereen zo sociaal mogelijk te maken.

Vele personages uit Lapidus’ thriller hebben een andere bril op. Chilenen, Joegoslaven, Turken, Libanezen, Irakezen: het zijn allen nihilistische ellendelingen en narcisten die “de Zwedo’s” maar een stelletje idioten vinden.

Zij zien niets anders in dit land dan een makkelijk decor om via misdaad ‘status’ te vergaren, snel geld, zoals ook de titel van deel I luidde. En hun weinig (zeg maar geen) mensvriendelijke methodes bezorgen de Zweedse onderbuik een smerige stank.

Militairen en agenten

Parallel aan de misdadige caprices van Göran, Mahmud, Wasim en trawanten zijn er andere verhaallijnen. Zo is daar de ex-militair met een eigen, ‘nobeler’ missie. Zijn manier van denken is door hevige strijd aan het front gedeformeerd, en ook hij hanteert zijn eigen methodiek om zijn doel te bereiken.

En om het getergde Zweden nog meer in diskrediet te brengen, volgen we de belevenissen van een agent die regelmatig over de schreef gaat.

Onweerstaanbaar

Lapidus schetst een weinig florissant beeld van het land dat ooit voornamelijk bekend stond om knäckebröd, dure alcohol, Pippi Langkous en Abba. Maar schrijven kan ie en een goed verhaal neerzetten ook. Deze trilogie is op een perfide manier onweerstaanbaar, als een sok waaraan je moet ruiken al weet je dat ie stinkt.

De vertaler moet een kluif hebben gehad aan het omzetten van de straattaal die doorspekt is met nieuwe en geïmporteerde woorden. Toch opmerkelijk hoeveel benamingen dat soort primatenuitschot heeft voor vrouwen, die voor hun maar één doel dienen.

Dit jaar staan tijdens de Maand van het Spannende Boek, die op 1 juni van start gaat, thrillers uit Scandinavië centraal.