Veelbelovende aanzet voor een sfeervolle thriller met New Orleans als decor, wordt afgeremd door de monoloog van een huurmoordenaar.

Met “Een stil geloof in engelen” gooide Ellory in 2009 hoge ogen. Zijn intrigerende verhaal over de diepgaande gevolgen van een serie misdaden in een klein Amerikaans dorp, leverde hem de VN-trofee van de beste thriller 2009 op.

Toegetakeld lijk

Aanvankelijk lijkt Ellory zichzelf te overtreffen met “Een volmaakte vendetta”, die hij aanzwengelt met een luisterrijke sfeerschets van de ambivalente stad New Orleans. Daar wordt in de kofferbak van een fraaie oldtimer het gruwelijk toegetakelde lijk aangetroffen van een man.

Het blijkt de bodyguard van de dochter van senator Ducane te zijn. Het meisje is spoorloos, en Ducane beweegt hemel en aarde om haar terug te vinden.

Die hemel en aarde blijken verenigd te zijn in ene Ray Hartmann, een rechercheur uit New York met een huwelijkscrisis. Hartmann reist naar zijn geboorteplaats New Orleans, op speciaal verzoek van de ontvoerder, Perez, die de touwtjes in handen heeft. Zijn motieven voor deze constructie wil hij pas uiteenzetten als Hartmann zijn verhaal aanhoort.

Toneelmatig

Zo creëert Ellory een bijna toneelmatige setting van verteller/toehoorder: een scheve en onwerkelijke machtsverhouding waarin Hartmann gedwongen wordt de hele monoloog van de misdadiger uit te zitten.

Die opzet is vooral een genoegen voor lezers die nog niet bekend zijn met de maffiakronieken vanaf Lansky Meyer, Bugsy Siegel et al met Hollywood-vedetten Sinatra en George Raft. Perez is niet meer de jongste, en hij heeft de hele gangstergeschiedenis van de VS mee beleefd.

Na de roemruchte Las Vegas-maffia vertelt hij over de toenemende macht van Castro en zijn clash met de Kennedy’s, de spoorloos verdwenen vakbondsleider Jimmy Hoffa, de discutabele handel en wandel van Nixon, en de machtige Italiaanse families uit New Jersey.

Monoloog

Die monoloogvorm heeft zo zijn beperkingen – hele gedeeltes zijn opgesomd volgens de ‘en toen’-structuur. Ellory’s collega James Ellroy had dit onderwerp met de thriller American Tabloid een stuk spannender bij de kladden.

Maar gelukkig is wat er zich buiten die kamer met twee mannen afspeelt, interessanter. In de coulissen van de bühne met die twee mannen weet Ellory met zijn proza van velours de spanning flink op te laten lopen.

Misdaadiconen

De speurtocht naar het meisje gaat buitenskamers door, en we krijgen in de wandelgang misdaadiconen voorgeschoteld die je kippenvel bezorgen. Bovendien worden the powers that be nerveuzer naarmate Perez zijn boekje steeds verder opendoet, aangezien de combinatie politici/kerfstok altijd goed is voor doofpotten die ze desnoods met bloed dicht willen solderen.

Al zouden politici ondertussen beter moeten weten: aan volmaakte vendetta’s valt niet te ontsnappen en gangsters hebben in dezen een lange adem.