Intelligente spionagethriller met complexe plot hanteert een kritische toon naar de hedendaagse spionagediensten.

Steinhauers thriller heeft een voor dit genre ongebruikelijk scherpe aandacht voor de opinie van de spionnen zelf. Conclusie: er is veel loos binnen de geheime diensten.

Dit thema is door John le Carré al eerder opgepikt, die de afgelopen jaren een steeds genuanceerder beeld ging invullen van goed versus kwaad (het westen versus de rest).

“De toerist” is van hetzelfde kaliber als Le Carré’s moderne werk. Dit boek zou je eerder als spionagedrama kunnen betitelen, een weloverwogen post 9/11-thriller van deze tijd.

Hoofdpersonage Milo Weaver behoorde ooit tot de gehardste kern van de CIA, een undercoveragent zonder vaste verblijfplaats en met legio identiteiten. Zijn enige anker was de overtuiging dat hij het juiste ding deed.

Opgeofferd

Die overtuiging begint aan metaalmoeheid te lijden. Bijna de helft van zijn leven heeft hij opgeofferd aan de goede zaak, en met welk gevolg?

De toestand in de wereld is er niet beter op geworden, de bad guys worden steeds verrotter, en zijn beroepsmatig geteelde argwaan maakt krassen in zijn huwelijksleven.

Wat Weaver echter nog minder kan bevatten, zijn de methodes die zijn werkgevers hanteren om hun doel te bereiken.

Extra dimensie

De helse plot bestrijkt de oorlog in Soedan, rivaliserende grootmachten, de naweeën van de Koude Oorlog en de nieuwe strijd tegen moslimfundamentalisme.

Het rammelende ethische aspect van de geheime diensten geven deze thriller een extra dimensie. Welke middelen zijn geoorloofd en in hoeverre verschillen de ‘bestrijders van het kwaad’ nog van hun tegenstanders?

Cynisme

Het zijn geen geringe thema’s die Steinhauer hier aansnijdt. Nog sterker is dat de auteur erin is geslaagd om de actiematige genre-ingrediënten van de bommen en granaten marginaal in te zetten.

In “De toerist” wordt de plot gedragen door een hele rits personages die op individuele wijze de chaos vergroten en zelden verkleinen. Het eigenbelang prevaleert, en dan is de gebrekkige samenwerking tussen de diverse diensten en landen nog het minste probleem.

Dat maakt Steinhauers thriller is een cynische intrige, met een suspense die lang blijft nagalmen. Aanrader.