De 24ste (!!) thriller van Kellerman met psycholoog Alex Delaware die de L.A.P.D. terzijde staat in curieuze moordzaken.

Bij ondergetekende was Jonathan Kellermans vaste hoofdpersoon Alex Delaware kind aan huis sinds begin jaren 90. Indertijd raakte Alex naast zijn werk als kinderpsycholoog zijdelings betrokken bij het speurwerk van zijn vriend, rechercheur Milo Sturgis.

Alex’ liefdesperikelen met zijn geliefde Robin, zijn fraaie huis in L.A. en zijn huisdieren waren vintage Kellerman, en vooral zijn psychologische benadering van het recherchewerk.

Hoofdrol Milo

Waren al deze karakteristieke eigenschappen al tanende in de laatste Delawares, in Evidence is de echte hoofdrol weggelegd voor Milo.

Een uitgesproken mooi personage dus je hoeft je met Evidence niet te vervelen, al mist deze thriller wel de psychologische diepte doordat Alex zo naar de zijlijn is gemanoeuvreerd.

Kickstart

De kickstart voor het verhaal is de lugubere vondst van een vermoord stel in een opulente villa in aanbouw. Na de moord zijn hun lichamen in een seksuele houding gepositioneerd.

Milo roept Alex erbij, maar de doorgewinterde mannen kunnen geen enkel aanknopingspunt vinden in de modus operandi van de dader, noch in de expliciete positie van de slachtoffers, noch op de plaats delict.

Getuigen

Met Milo aan het roer betekent dat het duo een hele reeks mensen moet verhoren die mogelijk iets meer kunnen vertellen. Bij al deze getuigenverklaringen lijken de twee meer op wetenschappers dan op rechercheurs: ze spuien de ene theorie na de andere en praten vervolgens weer met andere mensen of die hun moordtheorieën kunnen schragen.

Schimmige prins

Dat gebeurt vaker niet dan wel, en met zoveel mensen aan het woord raak je in deze thriller wel eens het spoor bijster. Van eco-architecten naar eco-terroristen is niet zo’n heel enorme sprong. Maar wel naar de mysterieuze prins van een oliestaatje in Verweggistan die in de periferie van het verhaal blijft rondzweven zonder vaste contouren aan te nemen.

Deze verteltrant vergt nogal wat geduld van de lezer, al is het opgewekte gebabbel tussen Alex en Milo aangenaam als altijd. Het is van de gebruikelijke Delaware warmte-elementen dan ook de enige die Kellerman echt heeft gehandhaafd.

Alex’ geliefde, zijn hondje, de etentjes-buiten-de-deur en zijn huis en haard zijn dermate gekrompen tot voetnoten dat het enige vooraf kennis uit de vorige thrillers vereist om die telegramstijl-updates te kunnen plaatsen.