De opvolger van The Da Vinci Code is als een marathonuitzending van 2 voor 12 en zet de vrijmetselarij in het zonnetje.

Met The Lost Symbol had pseudogeleerde Brown de niet geringe taak om zijn mammoethit te evenaren. De auteur heeft er zes jaar over gedaan om zijn winning team in een nieuwe verpakking te stoppen.

Deze thriller biedt dus wederom enkele erudiete mensen rondom kennisjukebox Robert Langdon, geheimen en geheime genootschappen, een megalomane malloot, en Washington D.C. in plaats van Rome.

En al dit kermt onder het drukkende gewicht van mystieke symboliek sinds mensenheugenis en een cliffhanger aan het eind van elk hoofdstuk.

Handje

Het boek gaat veelbelovend van start als Langdons oude vriend en hooggeplaatste vrijmetselaar Peter Solomon hem uitnodigt om naar Washington D.C. te komen. Eenmaal aangekomen kan Robert zijn vriend de hand schudden, alleen is de rest van Peter in geen velden of wegen te bekennen. Oeps.

Weetjesencyclopedie

Vanaf daar explodeert het boek in een onafgebroken stroom van tekens, verwijzingen, codes, symbolen en verborgen mysteriën die Langdon allemaal geduldig uitlegt. Daartoe hanteert Brown zijn beproefde formule door Langdon te voorzien van een gezel die steevast ‘O ja, waarom?’ zegt of ‘Hoe zit dat dan?’ en dan mag de weetjesencyclopedie weer pagina’s vullen met zijn uitgebreide kennis.

Carrie gerehabiliteerd

Die kennis is Browns handelsmerk, maar mumbojumbo is dat ook. The Lost Symbol is een overstelpende parade van antieke geschriften uit oude beschavingen, religieuze exegese en vrijmetselarijlegendes, gecombineerd met de new age van noëtische wetenschappen en hightech foefjes. Uh? Noëtica? Via Katherine Solomon, Peters hyperintelligente zus, begrijpen we dat de nog niet zo bekende noëtische wetenschap neerkomt op telekinetische denkkracht – waarmee de door de duivel getroffen Sissy Spacek als Carrie warempel 30 jaar na dato wordt gerehabiliteerd.

Fijn voor Carrie, maar ook de vrijmetselarij moest maar eens ontdaan worden van hun onfrisse reputatie. Complotten? Samenzweringen? De doorsnee burger ziet ze overal maar Brown ziet de echte, en die zitten niet bij de vrijmetselaars.

Wat de wereld dan ook de grondvesten kan laten schudden, de vrijmetselaars willen dat niet en Langdon loopt als een sneeuwruimer voor ze uit om elke vuige aantijging te ontkrachten.

Tattoos en bloed

Om te voorkomen dat de aarde op de grondvesten zal schudden en het leven zoals wij dat kennen ophoudt, is een grootse taak. En ook een bloederige. Brown heeft zijn potsierlijke albino uit The Da Vinci Code vervangen door een nóg potsierlijker reus: een volgetatoeëerde megalomaan met spieren waar de meeste mensen niet eens hersens hebben zitten. Deze Schiffmacher-reclamezuil heeft dus een Groot Plan bedacht om het ultieme geheim dat wereld op grondvesten doet schudden et cetera te pakken te krijgen, en deinst nergens voor terug.

Onderaards D.C.

Schrik en schok en collegelessen in – mystieke – geschiedenis wisselen elkaar af, terwijl Langdon al docerend voortploetert door Browns kromme zinnen en door zoveel onderaardse gangen en crypten en gewelven in D.C. dat het Noord-Zuidlijnbestuur er stikjaloers van zou worden.

Beam me up, Brown

Of Browns nieuwste thriller de afgeladen bussen met Browniacs naar Washington D.C. zal weten te krijgen? Het boek leest als onverdunde aanmaaklimonade, dus het zal wel. Men laat zich niet weerhouden door Browns schromelijk gebrek aan zelfrelativering of door zijn poging om wijlen Michael Crichton naar de kroon te steken.

En degene die alle scepsis laat varen en helemaal meegaat in de noëtische kunsten van Brown, heeft niet eens een bus nodig om zich te verplaatsen.