In een hotel speelt een kamermeisje luistervinkje door zich onder de bedden te verstoppen. Sterk concept, matige uitwerking.

Lynn komt thuis nadat ze een tijd in een psychiatrische kliniek heeft verbleven. Ze besluit kamermeisje te worden in een luxe hotel.

Naarmate ze er een poosje werkt, brengt ze er meer en meer tijd door. Ze maakt dingen schoon die niet schoon hoeven te worden gemaakt en neust in de spullen van de hotelgasten. Wanneer ze betrapt dreigt te worden door een van hen, verstopt ze zich onder het bed.

Op die manier kan ze een klein beetje deel uitmaken van het leven van iemand anders. Dit bevalt zo goed dat ze vanaf dat moment veel vaker onder de bedden gaat liggen.

Indringend

Op die manier wordt pijnlijk duidelijk gemaakt dat Lynn zelf geen leven heeft. Orths doet dat in een poëtische stijl, die desondanks razendsnel wegleest. Zijn oog voor detail is bewonderenswaardig, en tegelijkertijd erg beklemmend.

Lynns wereld is klein en ze doet weinig om daar verandering in aan te brengen. De korte zinnen en het telkens opnieuw noemen van de naam Lynn (in plaats van naar haar te verwijzen met ‘zij’) maken het boek indringend.

Inhoud

Orths moet het dan ook hebben van zijn stijl. Het verhaal stelt niet veel voor. Dat is erg jammer, want het concept van het kamermeisje onder het bed en dat er dan dingen gebeuren is origineel en biedt veel mogelijkheden.

Helaas worden die mogelijkheden in dit boek niet benut. Lynn ontdekt niet veel spannende dingen vanonder het bed en als ze dan een keer iets hoort of ziet komt er maar zelden een vervolg op.

Er zijn veel losse eindjes in het verhaal en het daadwerkelijke einde is ronduit saai te noemen. Het kamermeisje is kortom een mooi idee dat leuk is verpakt, maar wel wat meer inhoud had mogen hebben.

2,5 sterren