Fred Vargas – De eeuwige jacht

Een thriller met de excentrieke Franse commissaris Adamsberg, die via de vuile nagels van twee lijken in een complexe moordzaak raakt verwikkeld. Eigenlijkaast Narcotica op die twee lijken. Maar Adamsberg weet zeker dat dit niets met hun afdeling te maken heeft.

Hij zet zijn patholoog-anatoom aan het werk en daarna de rest van zijn rechercheteam.Die move voert hem mee in een meeslepende moordzaak waarin nog niet voltooide zaken uit het verleden het heden beïnvloeden.

Die halsstarrige eigenwijsheid is nog maar één van de opmerkelijke eigenschappen van de enigmatische commissaris Adamsberg. Auteur Vargas is bepaald geen crowdpleaser, want dat je je moet laten meeslepen door die opmerkelijke man is een vereiste.

Typische eigenschappen

Naast Adamsberg laat ook de rest van zijn team zich niet onbetuigd qua typische eigenschappen, en als je daar niet door betoverd raakt is Vargas niet je ding.

Maar zo ja, dan is deze sophisticated thriller als zwelgen in een bad met fijne parels, vol personages die je in real life zou willen kennen. Onderkoeld, subtiel en verfijnd beschreven en met boeiende dialogen tussen interessante mensen. Bij Vargas vind je geen hijgende actie, vliegveldproza of cliffhangers aan het eind van elk hoofdstuk.

Klassiekers

Zo heb je Vereync, de nieuwe aanwinst van het Parijse rechercheteam en afkomstig uit dezelfde zuidelijke bergstreek als Adamsberg, en die vaak in verzen spreekt. Tussen hem en de commissaris ontstaat een rivaliteit die fenomenaal door Vargas tot aan het eind wordt uitgespeeld.

Met verwijzingen naar personages van de Franse toneelschrijver Racine incluis, die worden gedreven door haat en wraakzucht. Oh ja, die Vargas kent haar klassiekers, en ze jongleert ermee als een eersteklas intellectueel op een elitair feestje, maar dan wel een naar wie je eindeloos zou willen luisteren.

Le chat

En over die eigenaardigheden, zoals de verzen reciterende Vereync: zo is er een ander lid van het team dat rechtop slaapt; hoofdinspecteur Danglard die witte wijn op heimelijke plekken verstopt maar wel een vleermuissensor heeft voor de gedachtesprongen van Adamsberg; de stevige Retancourt die onafscheidelijk is van haar kat - die later een sleutelrol vervult die aan het ongelooflijke grenst (maar als je je al hebt overgegeven aan Vargas zit je die rit met genoegen uit).

En zo nog veel meer personages en karakteristieken, die Vargas met een paar literaire pennenstreken neerzet.

Schimmen

Dit rechercheteam werkt aan een zaak waarbij lijken worden opgegraven en allerlei dierlijke onderdelen en organen worden verzameld. Er is, kortweg, een maniakale gek aan het werk met een duistere agenda die zich tot aan het eind slechts manifesteert als schim. Of twee schimmen.

Het gaat om een moordenaar met een agenda waar een oud boek uit 1663 licht op zou kunnen werpen, al is Vargas niet in de verste verten te vergelijken met de Da Vinci Code en diens derivaten.

Vargas blijft sierlijk op spitzen schrijven en laat het verhaal leiden door intellect en de caprices van die Adamsberg. En aan het eind is niet alleen de moordzaak opgelost, maar ook oude vetes, raadsels en andere wrijvingspunten die door het verhaal heen waren verweven. Is er dan geen enkel nadeel op te noemen bij dit boek? Jawel: op een gegeven moment heb je het boek uit en is de fascinerende wereld van Adamsberg en consorten op. Bummer.

5 sterren
 

Tip de redactie