Zoë Heller – De Idealisten

In De idealisten maakt de lezer kennis met het gezin Litvinoff, een New-Yorkse familie van niet-praktiserende Joodse activisten.

Moeder Audrey is op het eerste gezicht - en op het tweede gezicht eigenlijk ook - een tamelijk onsympathieke Britse met extremistische ideeën. Dochter Rosa werkt in een buurtcentrum en was overtuigd socialist, maar twijfelt nu of ze haar heil moet zoeken in het orthodoxe Jodendom.

De zachtmoedige dochter Karla worstelt met haar huwelijk en haar gewicht, en aangenomen zoon Lenny probeert van de drugs af te blijven.

De vader van het gezin, Joel Litvinoff, een bekende mensenrechtenadvocaat, ligt na een beroerte in coma. Over hem komen we dientengevolge alleen via de andere personages dingen aan de weet.

Verschillende werelden

Ieder gezinslid gaat op zijn eigen manier met de verslechterende toestand van de vader om. De moeder probeert zich krampachtig te onttrekken aan alle veranderingen, terwijl de kinderen stuk voor stuk moedige keuzes maken in een poging gelukkig te worden.

De verschillende werelden van de kinderen, hoe tragisch deze ook zijn, worden met de nodige humor beschreven: de blunders die Rosa begaat als ze te gast is bij een orthodox joodse familie.

De collega van Karla, die op zo’n onhandige manier toenadering zoekt, dat je je er als lezer ongemakkelijk door gaat voelen, en Lenny, die zijn moeder moet verzoeken om alsjeblieft geen joint op te steken als hij in de buurt is, omdat hij probeert clean te blijven.

De bitse Britse

Heller deinst er niet voor terug haar personages ‘nare mensen’ te laten zijn. Het fijne is dat ze de Hollywood-neiging weerstaat om deze personages aan het einde van het boek compleet tot inkeer te laten komen.

Het feekserige gedrag en het grove taalgebruik dat de van oorsprong Britse moeder in haar jonge jaren aanwendt om onzekerheid te maskeren en zich een houding te geven als ze pas in New York is, zijn een tweede persoonlijkheid geworden.

Haar ‘coping mechanisms’ zijn nu eigenschappen die ze niet meer kan, maar ook niet wil veranderen. Zij is onsympathiek maar wel oprecht, wat haar een zeer sterk personage maakt en waardoor je haar toch gaat waarderen.

Onderhuids

De dialogen in het boek zijn ijzersterk. Er komen serieuze zaken als politiek en religie aan bod, maar nergens heb je het gevoel dat Heller ons via haar personages een mening opdringt.


Ook de onderhuidse spanning en frustratie tussen de gezinsleden komt zeer knap tot uiting, zowel in de gesprekken als in de gedragingen van de personages. De sfeer in het boek doet hier en daar denken aan Nine Stories van J.D. Salinger.

Erkenning

Heller schreef eerder Kroniek van een schandaal (Notes on a scandal), dat werd genomineerd voor de Booker Prize en waarvan de verfilming vier Oscarnominaties kreeg. Ook van De idealisten zijn de filmrechten verkocht.

Vier sterren.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie