TILBURG - Een spannend jongensboek. Zo lezen de belevenissen van cameraman Stan Storimans, die in augustus op 39-jarige leeftijd om het leven kwam bij een bomaanslag in de Georgische stad Gori.

Bij de Tilburgse uitgeverij Pix4Profs verscheen vrijdag postuum zijn boek: Stan Storimans - Oog op de Wereld.

Journalist Johan van Grinsven was al enige tijd bezig de verhalen van de nieuwsjager op te schrijven, totdat Russische clustermunitie hier een abrupt einde aan maakte.

Van Grinsven tekende nog uit de mond van Storimans op hoe hij te werk ging tijdens de burgeroorlog in het toenmalige Zaïre, in Afghanistan en op de puinhopen van 11 september in New York, maar ook zijn ervaringen tijdens grote sportevenementen of bijeenkomsten met de koningin.

Brutaal

Na de tragische dood van Storimans wilde zijn familie dat het boek toch zou uitkomen, als eerbetoon. Collega's bij RTL Nieuws, onder wie verslaggevers Betty Glas en Bart Hettema, vulden het boek aan met hun eigen ervaringen met Storimans.

Allemaal spreken ze vol bewondering over hun gedode collega. Ze typeren hem als een van de beste cameramannen van Nederland, maar ook brutaal en vol bravoure.

En nou ophoeren

Op reis doorbrak hij de spanning met schunnige grappen. Met de uitdrukking ,,en nou ophoeren'' wist hij lastige douaniers te passeren en vooraan te staan bij belangrijke nieuwsgebeurtenissen.

"Stan zag veel, regelde nog meer en ritselde alles'', aldus Hettema. "Soms moest er even een of andere prutser worden bedreigd, maar wat kregen we veel gedaan. En altijd weer die grote bek en die moppen.''

Bescherming

Humor was noodzakelijk om gemartelde of gruwelijk vermoorde mensen te kunnen filmen, zegt Storimans zelf in het eerste deel van het boek. De camera op zijn schouder diende als bescherming.

"Ik moet er niet aan denken dat aan te moeten zien zonder camera. Dan zou ik breken. Waarom ik dit werk doe? Om anderen te laten zien wat er in de wereld gebeurt. Niet meer en niet minder.''

Storimans vond zichzelf een van de betere nieuwscameramensen van Nederland. "Toch ben ik daarmee niet tevreden'', zegt hij in het boek.

"Ik wil de allerbeste worden op nieuwsgebied en daar werk ik elke dag aan. Maar ik weet dat ik dit vak niet nog eens twintig jaar volhoud. Dat is fysiek te zwaar. Ik ben van plan om rond mijn 57e - als ik er nog steeds ben - het stokje over te geven aan jongeren die het vak echt willen leren.''

Briefje

Het is er niet van gekomen. Het boek sluit af met het briefje dat Storimans schreef op het briefpapier van zijn hotel in de Georgische hoofdstad Tbilisi op 11 augustus 2008, een dag voor zijn dood. "Van beschietingen zoals gisteren op het nieuws is niets te zien'', pende hij. ,,Alles ziet er vredig uit.''