Beau van Erven Dorens – Pijn

Het is even wennen: het gescheld en het sarcastische toontje. Beau van Erven Dorens sleept je mee in het verhaal over Werner. Een man met agressieve uitspraken, extreem drugsgebruik en seksistische opmerkingen. Een perfect uitgewerkt personage.

Werner, een reclameman die zijn succesperiode al lang achter hem heeft gelaten, sleurt je gedurende het verhaal mee naar de housewarming van Robin, het kantoor van het reclamebedrijf Hot & Lazy aan de Keizersgracht en naar België, waar hij een voorschot voor een reclamecampagne gaat halen.

Pornokonijn

Bij elk nieuw hoofdstuk is het weer even zoeken. Je hersens maken overuren, vragen zich af waar Werner nu weer is, met wie, wat doet hij?

Soms komt dan het pornokonijn opduiken, die je duidelijk maakt dat het slechts een droom is. “(…) Het stond op zijn tenen achter het meisje, had zijn twee harige voorpootjes om haar middel geklemd en trilde wild met zijn heupen. Het pornokonijn stond Werners grote liefde keihard te neuken.”

Blonde hostess

De ene na de andere gevatte opmerking (“Zelfs het witbier zat zich doodgeslagen te vervelen”) maakt het boek aangenaam om te lezen en neemt je als lezer met een vaart mee.

Diezelfde nonchalante houding kan het realisme van het verhaal ook in de weg staan. Zoals op het moment dat Werner, samen met neef Bink gevangen gehouden en gemarteld wordt door  Benny. Een klant van Werner die met behulp van twee louche Joegoslaven zijn geld probeert terug te krijgen. 

De reactie van Werner is even typerend als onrealistisch: “Ik wil jullie mede namens Bink zeggen dat de drankvoorziening enigszins te wensen overlaat. Niet iets om je onmiddellijk druk over te maken, dat je zegt: hé, we vliegen een blonde hostess in en we geven ze een glas water per dag in plaats van geen.”

Glimlach

Van Erven Dorens schrijft pakkend, meeslepend, grof (“Want hij had helemaal geen oma meer, maar who fucking cares? Het was een unieke tool in de backstory van de lulmachine."). En, zoals hij dat op tv ook zo goed kan, sarcastisch. Soms kun je als lezer zijn sarcastische glimlach bijna voor je zien.

3 sterren

Tip de redactie