Het dagboek van wijlen Agnes Humbert, verzetsstrijder tijdens WO2, is aangrijpend, jaloersmakend patriottisch en inspirerend.

Toen de Duitsers optrokken en Parijs viel, hoefde de cultureel ontwikkelde Agnès niet lang na te denken: ze ging bij het verzet. Niet veel langer daarna werd ze gevangen genomen en heeft gedurende jaren dwangarbeid verricht. Met nog vele andere gevangenen wachtte ze de bevrijding van de Geallieerden af.

Heldenmoed

Wat in dit dagboek sterk naar voren komt, is de ongelooflijke heldenmoed van deze broze vrouw. Als medewerker van een museum had ze niet de training voor een heroïsch bestaan in een levensgevaarlijke situatie, maar zoals Humbert het bescheiden optekent leek het vanzelf te zijn gegaan.

Verzetsdaden

Met andere verzetsleden verzamelde ze informatie (informatie is van cruciaal belang), drukte die af in krantjes en zorgde dat die verspreid werden. Ook regelden ze identiteitsbewijzen voor vluchtelingen. Toen ze - al snel - werd gearresteerd, was het voor haar net zo zonneklaar als voor haar kameraden: niemand zou zijn mond voorbijpraten en zijn vrienden erbij lappen.

Offers

Er zijn gedurende deze detentie heel wat offers gebracht voor het vaderland, zoals enkele aangrijpende passages uitwijzen. De Duitsers fusilleerden zowel mannen als vrouwen (enkele pagina's met hun portretfoto's vergroot de impact van Humberts geschrevene). Sommige verzetsleden pleegden zelfs zelfmoord om maar vooral niet door te slaan onder marteling.

Genuanceerd

Desondanks behoudt Humbert haar moed en haar humor: haar verachting voor de Duitsers moet heel diep hebben gezeten. Het is alsof die verachting haar op de been heeft gehouden, naast haar enorme vaderlandsliefde. Maar een haatdragende vrouw was zij niet, daarvoor was ze weer te intelligent. Want er zijn ook Duitse legerofficieren om haar heen bij wie ze de aversie jegens de Duitse overheersing en methodes bespeurt. De nuance weet Humbert, ondanks haar penibele omstandigheden, vast te houden.

Inspirerend

Maar wat Humbert vooral op de been houdt, is de hoop. Ze blijft een rotsvast vertrouwen houden dat de Geallieerden komen. Maand na maand verstrijkt, jaar na jaar, en wat er in die tijd allemaal is gebeurd met haar en met de mensen om haar heen, staat in dit boek en de hoop is net zo'n trouwe gezel als de honger. Résistance is een zeldzaam document van iemand die zoveel van deze oorlog aan den lijve heeft ondervonden. Die opgeheven kin van haar, die je steeds tussen de regels door kan lezen ? het is een inspirerende vrouw die een inspirerende erfenis heeft nagelaten.

Uitgeverij De Bezige Bij. Oorspronkelijke titel: Résistance.