Rushdie's meest recente boek is een betoverend amalgaam van sprookje, fabel en geschiedenis. Genomineerd voor de Man Booker Prize 2008.

Het is alsof de auteur zichzelf op heeft willen monteren na Shalimar de Clown, zijn voorlaatste titel. Daarmee dook Rushdie in die inktzwarte gruwelprut die in de hoofden van moslimterroristen woekert, en de saffraangele heuvels van Kashmir rood lieten kleuren met het bloed van een dorpsgemeenschap.

De auteur heeft naar eigen zeggen tranen vergoten toen zijn personages werden afgeslacht, en doordat hij zo moeiteloos liefde voor deze mensen wist op te roepen, griende je als lezer met Rushdie een deuntje mee.

Familiebanden

De verleidster van Florence (voortreffelijk vertaald door Karina van Santen en Martine Vosmaer) is een schatkamer aan vertellingen en verhaallijnen, en een epische schets van oosterse en westerse beschavingen.

De link is de charismatische, geelharige Florentijn Mogor dell'Amore die de oom zou zijn van de oosterse keizer Akbar. Akbar is - volgens zijn eigen pr-trompet althans - een heerser die alle deugdelijke kwaliteiten bezit waar een heerser maar over kan beschikken.

Mogor is de nazaat van 'de schoonheid van Florence' die alle mannen in katzwijm deed vallen.

1001 Nacht

Mogor bezoekt Akbar (hoe hij erin slaagt om bij de heerser aller heersers op audiëntie te komen is alweer een schitterverhaal op zich), en met zijn leven aan een zijden draadje ontspint zich een verhaallijn als de 1001 Nachten van Sheherazade.

Zijn verhaal over de familiegeschiedenis van Akbar, vol geheimen en anekdotes en magie en legendes, houdt de aandacht vast van de keizer, en zo rekt de geelharige fantast zijn leven.

Wervelende figuren

Al deze verhalen worden bevolkt door memorabele personages, zowel hoofd- als bijfiguren. De fraaiste is Akbar en zijn fascinatie met dat wat 'normaliteit' genoemd kan worden, terwijl hij worstelt met de mythische proporties van zijn monumentale macht. Dan is daar de Verleidster zelve, Qara Köz/Angelica en haar bijna net zo mooie slavin.

En de drie jongens, Ago, Niccolo en Argalia die later elk hun eigen pad bewandelen naar de volwassenheid. Rushdie tovert bijfiguren tevoorschijn als het Skelet, een uitgemergelde prostituee die de kunst verstaat van magische geuren, en haar collega-prostituee Matras.

Hofhouding

De omvangrijke hofhouding van Akbar met alle vrouwen en hun diensters die fluisterend mee prevelen als een eerbiedige echo wanneer hun meesteressen spreken.

Of Akbars denkbeeldige ideale eega Jodha die de jaloezie van de hele harem opwekt en verbeeld wordt door een extreem getalenteerde schilder; dezelfde schilder die zichzelf naar de verbeelding schildert om zijn aardse existentie uit te vagen.

Dromerig

Deze roman is als de mooiste droom die wordt aangedreven door een sublieme Akbar, die de noodzaak van de verbeelding onderschrijft. Rushdie heeft historische feiten en personen verweven in deze bedwelmende wereld, waarin hij een sensuele ereplaats heeft toebedeeld aan de liefde.

De strijd der seksen staat ex aequo bovenaan met de strijd der beschavingen, en Rushdie smeedt het met zijn lyrische, fantasierijke proza aaneen tot een caleidoscopisch verhaal.

Verbeeldingskracht

Het is alsof de auteur zijn stinkende best doet om de legendarische verbeeldingskracht van het oosten weer tot leven te wekken, dat nu zo wordt overschaduwd door verstikkend deprimerende religieuze dogma's.

Dat is het gevoel dat 'De verleidster van Florence' oproept; hoe onvergeeflijk zonde het is dat al die exotische fabelkracht uit het oosten de das om is gedaan. Gelukkig hebben we nog mensen als Rushdie.

Uitgeverij Contact. Oorspronkelijke titel: The Enchantress of Florence.