Een gewone huisvader raakt verzeild in een misdadig complot dat zijn leven en dat van zijn gezin compleet op zijn kop zet.

De Engelsen hebben weer een nieuwe schrijversheld in Simon Kernick. Meedogenloos (oorspronkelijke titel: Relentless) vloog de winkels uit toen hij uitverkoren werd door een populaire leesclub met blijkbaar een heel dikke vinger in de commerciële pap.

By the book

Dat belooft wat, en Kernick stelt ook niet teleur. Hij schrijft alsof hij zijn pen heeft volgegooid met kerosine en hij laat zijn personages redelijk uit de verf komen.

Meedogenloos is een thriller die keurig volgens de regels van 'hoe schrijf ik een goeie thriller' is samengesteld.

Het begin

De aanzet is evenwel niet de origineelste - Hitchcock en zoveel anderen zijn hem voorgegaan. Het leven van Tom Meron - getrouwd, kinderen, eengezinswoning, baan - wordt van de ene dag op de andere op losse schroeven gezet door een naargeestig telefoontje van een vriend met wie hij al jaren geen echt contact meer heeft.

Dat telefoontje vormt de aanzet voor een geweldsspiraal waar Meron tegen wil en dank in belandt. En hij heeft in eerste instantie geen flauw idee wat hij met zijn kalm kabbelende leventje kan hebben misdaan om zich al die sores op de hals te halen.

Britse humor

Het is een opzet waar meer schrijvers zich van hebben bediend. De gewone man die zich opeens als superheld moet gaan bewijzen om zijn gezin te redden. De uitwerking van deze aanzet is wat spannender, maar geen hartstopper.

Daarvoor is Kernicks stijl hier en daar wat te kinderlijk - misschien komen Britse oneliners nu eenmaal beter over in het Engels.

Registers

Kernick heeft geen enkele literaire aspiraties gehad met Meedogenloos, en mikte puur en alleen op thrilling entertainment. Daarvoor trekt hij alle registers open.

Geheimzinnige sluipmoordenaars, miljonairs, snode schurken en een rechercheteam dat voldoende haperingen vertoont om Meron in de vuurlinie te houden. Meedogenloos is vakwerk, maar met weinig ziel.

Uitgeverij A.W. Bruna.