Vier mannen worden door hun eigen verleden achterhaald als er een waarheidscommissie wordt opgericht voor een zaak die iedereen liever had willen vergeten.

Mensen zijn de hele dag bewust en onbewust bezig om hun verleden vorm te geven. Dat doen ze bewust als ze iets te verbergen hebben, en ze doen het onbewust omdat iedereen nu eenmaal zijn eigen perspectief hanteert.

De waarheid voor de ene is die bepaalde lezing van een gebeurtenis die door zijn of haar eigen observatievermogen overeind is gebleven. En daar niet iedereen hetzelfde observeert, zijn er meerdere waarheden over één en dezelfde gebeurtenis mogelijk.

Weggeborgen

Bewust manipuleren kan ook. Wie echt iets te verbergen heeft, iets wat niet zuiver op de graat is, speurt naar een hoekje in het geheugen/geweten om het daar veilig op te slaan, onttrokken aan de buitenwereld en onttrokken aan je eigen zeurderige stemmetje. Maar dan moet de buitenwereld wel faciliteren, en in De Verzoening gebeurt dat nou net niet.

Er wordt een waarheidscommissie opgericht voor een vijftienjarige informant van de Britse autoriteiten die van de aardbodem is verdwenen gedurende de periode dat de IRA een stevige poot aan de grond had. De betrokkenen worden vele jaren later opgespoord om aan de tand gevoeld te worden.

Intrige

Door de waarheidscommissie. En daar maakt Park zijn boek nog complexer (en nog meer intrigerend) want zo’n waarheidscommissie, die bestaat ook uit mensen. En wijs mij de smetteloze mens met geen enkel vlekje op het eigen verleden. En vlekjes of vlekken kunnen mensen chantabel maken.

Vier levens

Je begrijpt: Park gunt ons geen enkele vluchtweg in deze prachtig geconstrueerde, spannende roman, die eigenlijk té filosofisch ethisch moreel psychologisch complex is voor zomaar het predikaat ‘thriller’, al is het boek in al zijn gelaagdheid zondermeer spannend. Vier mannen, vier levens, vier verhalen, vier verledens die zich ongewenst verstrengelen met het heden.

Park wijdt lange, aparte hoofdstukken aan de huidige handel en wandel van deze hoofdpersonen, en creëert mensen van vlees en bloed die volstrekt menselijk feilbaar zijn in hun gedrag en de keuzes die ze maken om vooruit te kunnen met hun levens.

Weelderige volzinnen

En zo schept Park ook een waarheidscommissie voor het leven zelf. Alleen de grote lijnen blijven overeind, maar de oorzaak en de aanleiding en de criteria goed/fout hebben vele architecten, en elke architect heeft zijn eigen agenda en zijn eigen geheugen. De stijl waarin dit boek is geschreven, is net zo complex als die structuur en ook net zo prachtig.

Park heeft deze studie van het geweten intens en deftig literair vormgegeven, met weelderige volzinnen en een stijlvastheid die wel als tegenwicht lijkt de dienen voor het ongrijpbare gegeven dat de waarheid niet eens in het midden is te vinden.

Uitgeverij Atlas Oorspronkelijke titel: The Truth Commission