Het schietincident in een buurthuis in Amsterdam heeft zich afgespeeld voor de ogen van veelal jonge kinderen. Zij beschrijven in getuigenverklaringen hoe begin 2018 werd geschoten en hoe de zeventienjarige Mohamed Bouchkhi liggend op zijn buik dodelijk werd geraakt.

De dood van Mohamed betrof een een zogenoemde vergismoord. Woensdag begon de inhoudelijke behandeling van de rechtszaak in de rechtbank van Amsterdam.

Het beoogde doelwit zou de toen negentienjarige Gianni zijn geweest. Hij was net als Mohamed in het buurthuis op het terrein van speeltuin Wittenburg. Mohamed was er omdat hij daar stage liep en hij hielp bij de kookles op de avond van 26 januari 2018.

Uit verklaringen voorgehouden in de rechtbank werd duidelijk hoe de jonge getuigen die avond vol angst hadden beleefd. Zijn beste vriend vertelt dat Mohamed aan het gamen was toen twee mannen binnenkwamen. "Een lange en een kleinere", vertelde een getuige. "En allebei een bivakmuts op."

Volgens het Openbaar Ministerie (OM) gaat het over Emylio G. en Randall D., die bij binnenkomst van het buurthuis het vuur op Gianni opende. Een getuige vertelt daarover dat ze "vuur uit het grote pistool" zag komen en ze zich in een kast had verstopt.

Pijn nog altijd voelbaar voor familie Mohamed

Mogelijk motief voor het schietincident zou een conflict zijn tussen de zoon van D. en Gianni, die zwaargewond uit het buurthuis wist te ontkomen. Op zoek naar Gianni zag een van de schutters Mohamed op zijn buik liggen. Een jongen die zich samen met het slachtoffer had verstopt, zei daarover dat er een man binnenkwam die wat riep, naar Mohamed liep "en drie keer op hem schoot". De jongen stierf ter plekke.

Gevraagd naar een reactie op de beschuldigingen beriepen de dertigjarige G. en de 41-jarige D. zich op hun zwijgrecht. Het OM baseert onder andere op basis van afgeluisterde gesprekken en anonieme getuigen dat de mannen verantwoordelijk zouden zijn voor de vergismoord.

De familie van het slachtoffer zegt nog elke dag te lijden onder het verlies van hun geliefde Mohamed. Ze vertelden in hun slachtofferverklaringen steun te vinden in hun geloof. Daardoor weten ze dat er hoe dan ook gerechtigheid zal komen voor de daders op de "dag des oordeels", zeiden de broer en zus van Mohamed. "Maar deze pijn zal nooit verdwijnen", liet de broer weten. "Zo is ons leven nu geworden."