Het Heulmeisje

Verstopt onder aarde en takken vinden wandelaars op 24 oktober 1976 het lichaam van een meisje bij parkeerplaats De Heul in Maarsbergen. Vanwege de vindplaats krijgt ze de naam 'het Heulmeisje'.

Forensisch onderzoekers denken dat het slachtoffer de eerste zeven jaar van haar leven in de Duitse Eifel heeft gewoond. De laatste maanden van haar leven bracht ze waarschijnlijk in Oost-Europa door. Het meisje kreeg zeker een jaar heel eenzijdige voeding. Dat kan er volgens de politie op wijzen dat ze gevangen is gehouden. Het meisje is tussen de twaalf en vijftien jaar oud geworden.

Tientallen jaren wordt aangenomen dat het Heulmeisje de Nederlandse Monique Jacobse is, maar die vrouw meldt zichzelf in 2006 bij de politie. Ze blijkt al sinds haar verdwijning in de jaren zeventig van de vorige eeuw in de Verenigde Staten te wonen.

De zaak is inmiddels verjaard, waardoor de onbekende dader niet meer kan worden vervolgd.

Het meisje van Teteringen

Op Eerste Kerstdag 1990 wordt in de bossen van Teteringen een dode jonge vrouw aangetroffen. Haar lichaam is afgedekt met een groene deken en een groot stuk vloerkleed. Over haar hoofd ligt een rode doek.

Het meisje is om het leven gebracht. Voor haar dood is ze vermoedelijk ernstig verwaarloosd en mishandeld. Ze was tussen de 15 en 25 jaar oud toen ze overleed en was 1,63 meter lang.

Na de vondst houdt de politie meerdere mensen aan, maar degene die de vrouw om het leven bracht, lijkt daar niet tussen te zitten.

De vrouw in de gracht

Een voorbijganger vindt op 6 september 1992 twee handen aan de Lauriergracht in Amsterdam. In het water van de Egelantiersgracht worden twee onderbenen en een blauwgrijze koffer met daarin de torso van de vrouw aangetroffen. Later duiken aan de Prinsengracht nog meer lichaamsdelen van haar op. Het hoofd van de vrouw wordt nooit gevonden.

Uit onderzoek blijkt dat de baarmoeder van de vrouw operatief is weggehaald. Ze kan tussen de 25 en 45 jaar zijn geweest toen ze overleed.

Verder weet de politie weinig over de vrouw. Omdat haar hoofd nooit is gevonden, kan er geen gezichtsconstructie worden gemaakt.

De vrouw op de grens

Zo ongeveer op de grens met België vindt een toerist op 6 juli 1994 meerdere lichaamsdelen van een vrouw in het Zeeuwse natuurgebied Het Zwin. In een sloot in de buurt worden een dag later nog meer lichaamsdelen van haar gevonden.

De politie vermoedt dat het slachtoffer enkele weken tot maanden eerder overleed. Vermoedelijk heeft ze tijdens haar leven in Oost-Europa gewoond. Ze is waarschijnlijk alleen een korte periode voor haar dood in West-Europa geweest.

De vrouw had een verwaarloosd gebit. Ook had ze een gesloten open rug, maar ondanks die aandoening was ze vermoedelijk wel mobiel. Naar schatting was de vrouw tussen de 35 en 47 jaar oud.

De vrouw met de armband

Een voorbijganger ziet op 13 januari 1995 een plastic pakket in het water drijven. Ingepakt in een laken zit een deel van het lichaam van een vrouw. Haar hoofd, onderbenen en een arm ontbreken.

Vanwege de nicotineplekken op haar hand wordt vermoed dat de vrouw tijdens haar leven veel rookte. Op haar arm zitten opvallende littekens. Ze was op het moment van overlijden tussen de 20 en 35 jaar oud.

Het hoopvolste aanknopingspunt is de gouden armband die de vrouw droeg. De politie hoopt dat dit een aanwijzing voor haar identiteit is.

De vrouw op de boot

Na een brand op een woonboot aan de Jacob van Lennepkade in Amsterdam wordt op 16 januari 1998 het lichaam van een vrouw gevonden in de woning. De politie kan niet achterhalen of de brand een ongeluk was, of dat er opzet in het spel is geweest.

De vrouw leefde onder een valse identiteit. In de buurt stond ze bekend onder de naam Karen of Catherine, maar de politie weet niet of dit haar echte naam was. Ze werd tussen de 25 en 35 jaar oud.

De vrouw in de Gaasp

Een man ziet op 17 september 1999 een afvalcontainer drijven in rivier de Gaasp in Driemond. Als hij de kliko met zijn boot aan land wil trekken, ruikt hij een lijklucht.

Uit onderzoek blijkt dat in de afvalbak een lichaam zit dat deels in beton is gegoten. Het gaat om een vrouw die volgens de politie met een vuurwapen om het leven is gebracht. In de kliko zit ook een witte jas met een schroeiplek, waarover een logo is getekend.

De vrouw had een Aziatisch uiterlijk, maar is vermoedelijk opgegroeid in West-Europa. Ze kan tussen de 18 en 35 jaar oud zijn geweest en was 1,59 meter lang.

De vrouw in het IJ

Een schipper van een sleepboot vindt op 17 september 2004 een grote sporttas in het IJ in Amsterdam. De inhoud blijkt het onderlichaam van een vrouw te zijn.

De rest van het lichaam is nooit gevonden. Uit onderzoek blijkt dat de blindedarm van de vrouw verwijderd is en dat ze geen kinderen had. Ook leed ze aan bloedarmoede en ernstige botontkalking. DNA-onderzoek wijst uit dat de vrouw vermoedelijk Afrikaanse roots had. Ze was tussen de 16 en 35 jaar oud.

Op de tas zit een C&Q-logo. Groothandelaar Makro verkocht het type tas destijds. Het accessoire zit in die tijd ook vaak in kerstpakketten.

De vrouw in de koffer

Een medewerker van de groenvoorziening trekt op 12 oktober 2005 midden in een woonwijk in Schiedam een rode koffer uit het water. In de koffer zit het lichaam van een jonge vrouw. Ze lag al twee weken in het water.

Tien jaar later heeft de politie een digitale reconstructie laten maken van haar gezicht, die veel nauwkeuriger is. Beide reconstructies hebben nog niets opgeleverd, maar de politie hoopt nog altijd op een doorbraak in de zaak.