Een 52-jarige man uit het Noord-Brabantse Reusel heeft een gevangenisstraf van een jaar gekregen omdat hij tien jaar lang een zwakbegaafde medewerker van zijn champignonkwekerij uitbuitte. De man moest zes dagen per week werken, kreeg minder dan twintig uur per week uitbetaald en mocht geen vakanties opnemen of zich ziek melden.

Het slachtoffer werkte van 2009 tot 2019 bij de champignonkwekerij. Hij begon zijn dag meestal rond 4.30 uur en mocht pas weg als de andere werknemers naar huis waren. Ook kreeg de verstandelijk beperkte medewerker geen reiskostenvergoeding.

De man werkte al 25 jaar bij de kwekerij, maar in de laatste tien jaar van zijn dienstverband liep het uit de hand. De familie (man, vrouw en de vader van de eigenaar) die het bedrijf runde, wist van de beperking af en maakte daar volgens het Openbaar Ministerie (OM) misbruik van.

"Zo iemand hoef je niet voor het volle pond te betalen", vond de familie volgens Omroep Brabant. Op het einde escaleerde het dusdanig dat de auto van het slachtoffer werd geblokkeerd door de vader van de eigenaar toen hij naar huis probeerde te vluchten. Ook werd een schop naar hem gegooid. "Niemand anders wil je aannemen" en "waar moet je anders heen", kreeg hij te horen.

De 84-jarige vader van de eigenaar kreeg wegens zijn broze gezondheid een voorwaardelijke straf. Hij moet een half jaar de cel in en 15.000 euro betalen als hij weer de fout in gaat. De 51-jarige vrouw van de eigenaar werd vrijgesproken. Volgens de rechtbank was haar aandeel niet noemenswaardig. De kwekerij zelf krijgt een boete van 150.000 euro, waarvan 50.000 euro voorwaardelijk.

Geen spijt bij verdachte

De rechter vindt het vooral ernstig dat de 52-jarige man uit Reusel geen enkel berouw toont voor de stelselmatige vernederingen van de zwakbegaafde. Op de zitting ontkende hij alle beschuldigingen. Net als zijn vader moet hij het slachtoffer 30.000 euro betalen voor het toegebrachte leed. Ook heeft hij nog een extra voorwaardelijke celstraf van drie maanden gekregen.

Het slachtoffer had de laatste jaren veel woedeaanvallen. Dat kwam volgens het OM door een gevoel van machteloosheid. Hij probeerde regelmatig weg te lopen als hij weer eens was uitgescholden. Ook thuis was hij niet veilig. De baas stond voor de deur om hem weer op te halen. Uit angst voor de familie ging hij dan toch weer naar het werk.

De familie blijft volhouden dat ze niets verkeerd hebben gedaan en stellen dat ze de zwakbegaafde man uit liefdadigheid hebben aangenomen. "Hij moest niet werken, maar hij mocht werken", aldus de advocaat van de eigenaar.