De krappe personele bezetting van de (regionale) meldkamers vormt echter een risico, stelt de Inspectie JenV. Ook laat de werking van het communicatiesysteem C2000 te wensen over.

Volgens het onderzoek zou het communicatiesysteem niet overal goed bereik hebben, waardoor agenten zich soms onveilig voelen. De krappe personele bezetting bij meldkamers heeft tot gevolg dat de werkdruk erg hoog is, waardoor het risico op uitval oploopt. Daarnaast blijft er hierdoor vrijwel geen tijd over voor bijscholing. Vanwege de krappe personele bezetting gaat de bemensing van de noodhulpdiensten bovendien ten koste van zaken als het reguliere politiewerk in de wijken.

Een ander punt van aandacht is het gegeven dat agenten in situaties waarin zij verwarde personen moeten helpen, lang moeten wachten op de juiste hulporganisaties. Hierdoor zijn ze gedurende langere periode niet inzetbaar voor hulp aan andere mensen. Tenslotte lukt het in dunbevolkte gebieden niet altijd om in 90 procent van de gevallen binnen het kwartier op de plaats van een incident te zijn.

Agenten melden niet altijd ter plaatse te zijn

De politie tekent daarbij aan dat agenten het niet altijd melden zodra ze ter plaatsen zijn. Daarnaast wordt er volgens de politie in sommige gevallen bewust niet voor gekozen om eerst ter plaatse te gaan, omdat agenten bijvoorbeeld direct achter een verdachte aan moeten. Bovendien zijn er noodoproepen denkbaar waarbij de ambulance of brandweer de eerst benodigde hulpdienst is. De politie is dan "meerijdend".

De Inspectie JenV adviseert de demissionaire ministers Ferd Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) en Hugo de Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) om ervoor te zorgen dat "mensen met verward gedrag sneller kunnen worden overgedragen".

De tweede aanbeveling is om het type meldingen dat onder noodhulp valt, tegen het licht te houden. Daarmee kan de werkdruk op de basisteams mogelijk verlicht worden. Tenslotte moet er meer duidelijkheid komen in de werking van het communicatiesysteem C2000.