Hulpverleners in de psychiatrie doen vaak geen aangifte van geweld, waardoor dit vaak onbestraft blijft. Angst voor represailles en het niet willen schenden van het beroepsgeheim zijn de belangrijkste redenen voor het uitblijven van de aangifte.

Dat blijkt uit onderzoek van de Vrije Universiteit in opdracht van het onderzoeksprogramma Politie en Wetenschap.

Voor het onderzoek werden 35 diepte-interviews gehouden met slachtoffers die aangifte hebben gedaan, leidinggevenden uit de GGZ, politiefunctionarissen, leden van de rechterlijke macht en andere betrokkenen. Allemaal vinden ze dat agressie en geweld tot op zekere hoogte horen bij het werk in de psychiatrie. Maar het is onduidelijk waar de grens van het toelaatbare ligt.

Regels over de gronden waarop hulpverleners hun beroepsgeheim mogen doorbreken, blijken zo streng en ingewikkeld dat het slachtoffer er vaak van afziet.