De nazorg van veteranen in Nederland is niet goed, met alle soms gevaarlijke gevolgen van dien. 

Advocaat Michael Ruperti, gespecialiseerd in militaire zaken, laakt vrijdag de opvang van veteranen in Nederland of juist het gebrek daaraan.

Hij reageert op de aankondiging van Defensieminister Jeanine Hennis dat militairen die na een missie acuut psychische hulp nodig hebben, direct worden opgevangen. Veteranen kunnen nu nog terecht bij een zogeheten aanmeldpunt van het Veteraneninstituut. Er komt een apart veteranenloket. Dat wordt op 11 juni geopend, zei de minister.

Ruperti constateert dat alleen al in zijn eigen praktijk, veel militairen als gevolg van hun ervaringen in oorlogsgebied, terug in Nederland problemen met hun agressie hebben. Dit leidt tot misdrijven die steeds gewelddadiger worden, concludeert hij.

Ruperti stond al verschillende militairen bij die betrokken waren bij pogingen tot doodslag. Anderen verloren zich in supporters- of ander geweld en veel veteranen komen in de problemen door gokverslaving.

Op papier lijkt het veteranenloket een aardige regeling, vindt Ruperti. De praktijk is volgens hem echter heel anders.

Kwetsbaar

''Defensie zegt dat hun nazorg goed is. Daar ben ik het niet mee eens’’, zegt Ruperti. ''Militairen en veteranen zijn stoer en gaan niet uit eigen beweging melden dat ze niet kunnen slapen. Ook bij het invullen van een formulier na uitzending zullen ze niet het achterste van hun tong laten zien en tijdens gesprekken in groepsverband willen ze zich al helemaal niet kwetsbaar opstellen.''

De nazorg moet wat de advocaat betreft vanuit Defensie intensiever en persoonlijker worden. Defensie moet militairen actief volgen en begeleiden, juist ook als ze uit dienst zijn, vindt Ruperti. Want dan gaat het vaak fout.

Hij wil daarom een onderzoek onder de veteranen uit Bosnïe, Irak en Afghanistan over wat er met hen is gebeurd. Dit om een actievere, betere en meer gerichte nazorg voor de toekomst te kunnen ontwikkelen.

Nu probeert de Veteranenombudsman 'ontspoorde veteranen' op weg te helpen, door ze naar de juiste instanties te verwijzen. Het gaat om oud-militairen die dak- en thuisloos zijn geraakt en ''zonder remmen leven’’.