AMSTERDAM - Een psycholoog kan de kloof tussen ouders en school niet dichten. De verantwoordelijkheid ligt ten volle bij de ouders, stelt Ilse Gabriëls, uitgeroepen tot beste lerares in het middelbaar onderwijs.

Deze week bleek uit een onderzoek dat ouders een muur tussen hen en de school ervaren.

Ouders willen dat psychologen en orthopedagogen worden aangesteld om daar verandering in te brengen, concludeert het onderzoek. Gabriëls zegt in een interview met NU.nl dat ze zich hier niet in herkent.

Zij benadrukt  de verantwoordelijkheid die ouders op zich zouden moeten nemen. “Wij bieden als school de juiste middelen en vaardigheden aan. Maar de ouders blijven ten volle verantwoordelijk voor de ontwikkeling van hun kind”, vertelt de lerares van het Mondriaan College in Oss.

Volgens Martin Bootsma, uitgeroepen tot beste leraar van het basisonderwijs, moet per individu gekeken worden of een psycholoog van toegevoegde waarde is.

Iedere school

Als een school probeert problemen te voorkomen en inspeelt op de behoeften van het kind, kan het inschakelen van een psycholoog voorkomen worden, stelt Bootsma.

Sjoerd Slagter, voorzitter van de VO-raad, wijst erop dat veel scholen al samenwerken met zorgadviesteams (ZAT). “Het zou goed zijn als aan deze teams een psycholoog wordt toegevoegd. Iedere grote school zou een psycholoog in dienst moeten hebben.”

Kloof

Slagter spreekt juist over een gedeelde verantwoordelijkheid tussen school en ouders. “In het dichten van de kloof tussen ouders en docenten ligt een opdracht voor zowel de ouders als de school”, zegt hij tegenover NU.nl.

Volgens hem is contact tussen ouders en de school van hun kind van groot belang. “Als beide ouders druk zijn en van hun kinderen te horen krijgen dat het op school goed gaat, is het belangrijk dat ze in contact staan met de school.”

Gabriëls beaamt dit en constateert tegelijkertijd verbetering. “Ik zie dat het contact tussen het thuisfront en mentoren toeneemt, met dank aan het e-mailverkeer.”

Niet somber

Bootsma, docent aan de A. Bekemaschool in Duivendrecht, stoort zich aan het feit dat mensen binnen het onderwijs negatief doen over de sector.

“Ik vind het heel vervelend als mensen die zelf in het onderwijs werken somber zijn, terwijl ze zelf kinderen zien groeien en ontwikkelen. Daar kan ik gewoonweg niet somber over zijn.”