HAARLEM - De rechtbank in Haarlem heeft de 64-jarige Elzelien K. uit Badhoevedorp dinsdag wegens een dubbele moord veroordeeld tot een celstraf van acht jaar.

De vrouw bracht 5 september 2008 haar man (61) en dochter (22) met een bijl tijdens hun slaap om het leven. Het Openbaar Ministerie (OM) had elf jaar cel geëist.

K. heeft verklaard dat zij haar man en dochter heeft omgebracht om hun het verdriet van haar zelfmoord te besparen.

Zelfmoord

Nadat ze de moorden had gepleegd, probeerde ze zelfmoord te plegen door tegen een boom te rijden. De vrouw leed aan depressies sinds het overlijden van haar zoon in 1998.

Centraal in het proces stond de vraag of K. de gruwelijke bijlmoorden kan worden toegerekend. De vrouw was kort voor de fatale gebeurtenissen weer begonnen met het slikken van het antidepressivum Seroxat.

Onder invloed

Het Openbaar Ministerie (OM) stelde op grond van meerdere deskundigen dat K. weliswaar verminderd toerekeningsvatbaar is, maar dat zij wel haar wil kon bepalen. De avocaten van de vrouw meenden dat zij vrijuit moest gaan, omdat ze volledig onder invloed was van de antidepressiva.

De rechtbank vindt dat de vrouw strafbaar is voor de dubbele moord. Haar medicijngebruik heeft daarbij wel een rol gespeeld, aldus de rechters, maar dan in combinatie met andere factoren zoals haar depressie en haar persoonlijkheidsstoornis.

De rechtbank stelt dat niet kan worden aangetoond dat K. haar wil in de nacht van de moorden niet heeft kunnen bepalen.

Ontoerekeningsvatbaar

Volgens de rechters is er dan ook geen reden om aan te nemen dat de vrouw geheel ontoerekeningsvatbaar was. De rechtbank meent dat K. haar man en dochter heeft omgebracht om hun het verdriet van haar zelfmoord te besparen.

Zij heeft daarbij met voorbedachten rade gehandeld, aldus de rechtbank.

Onbewogen

De rechters stellen dat de vrouw eigenmachtig heeft beschikt over het leven van haar echtgenoot en dochter. ''Zij zijn in hun eigen huis gedood door de persoon bij wie zij zich veilig waanden.''

De vrouw uit Badhoevedorp hoorde het voorlezen van het vonnis, dat bijna een uur duurde, ogenschijnlijk onbewogen aan.