Unilever beleggers zijn bijzondere mensen. Hoe slecht het nieuws ook is, ze blijven gewoon op hun stukken zitten. Problemen bij Slimfast, loze beloften van Antony Burgmans en leidende merken die lijdende merken werden. De koers reageerde per saldo nauwelijks. Totdat Unilever bekend maakte vast te willen houden aan zijn duale structuur met beursnoteringen in Nederland en het Verenigd Koninkrijk.

Door Hans Jager van Blikopdebeurs.com

Het gemor hierover valt echter in de categorie geneuzel. Natuurlijk, de stille hoop was dat het opheffen van de dubbele bedrijfsstructuur een voorbode zou zijn voor een opsplitsing van het concern. De beurswaardering laat een flinke discount zien t.o.v. concurrenten en aparte bedrijven voor voeding en huishoudelijke artikelen zouden meer waarde creëren voor aandeelhouders.

De nieuwe CEO Patrick Cescau heeft de komende kwartalen andere prioriteiten. Unilever weer op een groeipad neerzetten en vertrouwen van de markt terugwinnen.

Wat die bedrijfsstructuur betreft, organisatorisch is er al sprake van één onderneming met één bestuursvoorzitter. Waar beleggers zich echt zorgen over moeten maken zijn de zeer matige prestaties en het uitblijven van een heldere strategie.

Om maar te zwijgen van het besluit geen prognoses en doelstellingen meer te publiceren, een affront jegens beleggers. Cescau moet dus eerst maar eens met overtuigende resultaten komen, anders komt het hakmes alsnog in beeld.