Hoeveel Telegraaflezers zouden naar de pinautomaat zijn gerend om te checken of er nog geld uit de muur komt? "Duizenden klanten van ABN Amro dreigen hun bank te verlaten", aldus een ronkend stuk in de krant. Het laagje journalistiek vernis blijkt dun.

Door Hans Jager van Blikopdebeurs.com

In het Telegraafartikel worden twee bronnen opgevoerd voor de onrust onder ABN Amroklanten. De Consumentenbond zou dagelijks "enkele honderden telefoontjes” krijgen van bezorgde rekeninghouders. Tegenover NRC Handelsblad heeft een woordvoerder van de bond het echter over "tientallen telefoontjes" per dag, 120 belletjes in een periode van twee weken om precies te zijn.

Duizenden tegelijk

Jaap Wapstra, initiatiefnemer van de website Rekeninghouders ABN Amro, klaagt in het Telegraafstukje dat aan klanten al weken vrijwel niets wordt gemeld of gevraagd. "Maar wij kunnen wel met duizenden tegelijk de bank de rug toekeren", voegde hij daar aan toe. Een mening dus, geen feit. Volgens ABN Amro hebben slechts enkele tientallen klanten hun rekening daadwerkelijk opgezegd.

De site van Wapstra is een prikbord voor ABN Amronieuws, zonder dat duidelijk wordt wat de oprichters precies beogen met dit initiatief. Reacties van bezoekers geven een nogal voorspelbaar beeld. Aandeelhouders zijn zakkenvullers die de bank verkwanselen aan het buitenland. Ook de ABN Amro-bashers zijn ruim vertegenwoordigd. Kortom, dezelfde nuance die lezers op Telegraaf.nl dagelijks over dit onderwerp tentoonspreiden.

Spaarrekening

De koers van ABN Amro is vanaf het aantreden van Rijkman Groenink in 2000 tot aan de actie van TCI in februari 2007 met nul procent gestegen. Een spaarrekening bij de bank had meer opgeleverd. De Dow Jones Euro Stoxx Banks Index steeg over dezelfde periode met 44 procent. Zou een falend management heel, heel misschien een meer valide verhaal zijn dan al die 'graaiende' beleggers?

En wat uw spaarrekening betreft, die loopt bij ABN Amro (ook een fusiebank trouwens) geen enkel gevaar. De Nederlandsche Bank houdt daar adequaat toezicht op. Italië moest niet zeuren bij de 'gedurfde' acquisitie van Antonveneta. Nu ABN Amro zelf in de etalage staat past ook bij ons het besef dat er in een open, mondiale economie geen landsgrenzen meer bestaan.

Disclaimer De informatie in deze bijdrage is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. De auteur heeft op het moment van publicatie geen positie in ABN Amro.