De pijn is nog niet weg bij Ton Linssen. Twee maanden nadat een meerderheid van de gemeenteraad het vertrouwen in hem opzegde, zit het hem nog heel hoog. "Alles raakt me nog steeds heel hard."

"In december vieren we '25 jaar Lijst Linssen', daarvan ben ik elf jaar wethouder geweest. Dag en nacht heb ik gewerkt voor de gemeente en dan zo weggezet worden", zegt Linssen.

Hij houdt in ieder geval tot eind van dit jaar rust, op doktersadvies én omdat hij zich zelf nog niet fit genoeg acht.

"Ik kom terug. Niet uit rancune of wrok, maar omdat ik het aan mijn kiezers verplicht ben om ons verkiezingsprogramma uit te dragen", vertelt Linssen.

Transparantie

"Transparantie wordt wethouder Linssen fataal", kopte Binnenlands Bestuur, het vakmedium voor politici en bestuurders, daags na het ontslag van de inmiddels ex -wethouder. "Zo voelt het ook", reageert Linssen als hem de titel wordt voorgelegd.

"Een wethouder stapt op of wordt weggestuurd als hij fouten heeft gemaakt. Ik ben weggestuurd om mijn stijl, maar die is in al die jaren hetzelfde gebleven. De prijs voor diplomatie zal ik nooit winnen, maar ik sta wel voor transparantie. Dat heb ik geprobeerd aan te kaarten, maar het inhoudelijke debat is nooit gevoerd", zegt hij.

Zadenkwestie

Volgens de schriftelijke verklaring van de wethouders Arjan van der Weegen, Patrick van der Velden, Ad Coppens en Yvonne Kammeijer leidde de 'zadenkwestie' uiteindelijk tot de vertrouwensbreuk.

Linssen liet zich eerst negatief uit over het kunstwerk Zaden op het Korenbeursplein, dat volgens hem "een sta-in-de-weg vormde voor de weekmarkt".

Later verklaarde de wethouder dat ambtenaren bij de plaatsing van het kunstwerk onterecht geen rekening hebben gehouden met de komst van de weekmarkt. Van der Weegen sprak van een "verlamming van de gemeentelijke organisatie".

Geen team

Daar kan Linssen nog boos om worden. "Het ging mij niet om álle ambtenaren, maar om de ambtelijke top. En ja, dan heb ik het ook over de gemeentesecretaris", legt hij zijn kaarten op tafel.

De sfeer was volgens hem al langer niet goed op Plein XIII. "Het college was geen team, er was geen leiderschap. Over iedere uitnodiging was er discussie. Dan meldden zich twee wethouders aan voor de onthulling van een straatnaambordje. Een stráátnaambordje", roept Linssen verontwaardigd.

Lees het verdere interview met Linssen op Weekblad de Bode