Het in 2006 opgerichte QWIC wil zoveel mogelijk forensen verleiden de auto te laten staan en voortaan de fiets te pakken. Wat het bedrijf betreft is de elektrische fiets hét alternatief voor de relatief korte afstanden.

Anno 2020 zijn forensen inderdaad op zoek naar alternatieven, maar dan voor het openbaar vervoer. De speedpedelec lijkt daarvan te profiteren. In de eerste zeven maanden van dit jaar gingen er zo'n drieduizend op kenteken, een toename van 40 procent ten opzichte van dezelfde periode een jaar eerder.

Dat is te prijzen, aangezien je niet zomaar een fietswinkel kunt binnenlopen om er vervolgens mee weg te rijden. Allereerst moet je zestien jaar of ouder zijn en een bromfiets- of autorijbewijs hebben. Daarnaast moet je een fietshelm of andere goedgekeurde helm dragen. Een kenteken is verplicht, net als een WA-verzekering.

Een fietshelm is verplicht op een speed pedelec (Foto: Seren Aybas)

De QWIC ziet er bij stilstand al uit alsof hij op zijn taak berekend is. Hij heeft een luchtgeveerde voorvork en hydraulische schrijfremmen voor en achter. Het uiterlijk van speedpedelecs in de Performance Serie - waar de geteste RD11 Speed - onder valt, is sowieso een pluspunt.

Het uiterlijk is weliswaar niet zo clean en strak als bij de onlangs door NU.nl geteste VanMoof S3, maar net zoals je van een sportwagen hier en daar net even wat meer koelopeningen en spoilers verwacht, zo valt ook alles bij de RD11 op z'n plaats.

Overigens ontstijgt ook de rest van het QWIC-aanbod de massa wat betreft materiaalgebruik, afwerking en en vormgeving. De beschikbare kleuren zijn een lust voor het oog. Het hoogtepunt van de RD11 Speed is de constructie van de zadelpen, iets wat QWIC zijn postmoderne parallellogram noemt. Wat het ook is, het is comfortabel, functioneel en een lust voor het oog.

De zadelpen is een waar kunststukje. (Foto: Seren Aybas)

Net als bij de VanMoof kun je een hoop zaken met een gratis app regelen en afstellen. De app biedt ook inzicht in je reisgeschiedenis, compleet met het aantal verbrande calorieën. Gelukkig kun je de mate van ondersteuning ook vanaf het stuur instellen, wat het gebruiksgemak ten goede komt. Het daartoe gemonteerde display is overigens wat aan de kleine kant en redelijk beperkt qua functionaliteiten.

Rechts op het stuur zit een knopje voor je claxon. Dat geluid kan lang niet iedereen op het fietspad thuisbrengen, merkten we in de stad. Gelukkig zit links op het stuur nog een fraai weggewerkte fietsbel. Op hoge snelheid en in een lawaaiige omgeving is de claxon overigens wel een uitkomst.

Het stuur is voorzien van een heuse claxon. (Foto: Seren Aybas)

Net zoals ik ten tijde van de test met de VanMoof S3 nog geen ervaring met elektrische fietsen had, had ik voorafgaand aan de eerste rit met de QWIC RD11 Speed ook geen ervaring met speedpedelecs. Hieronder volgen dus vooral eerste indrukken, zoals mensen die mogelijk ook zullen ervaren tijdens hun eerste rit met een elektrische fiets of speedpedelec.

Wie weleens op een scooter of bromfiets heeft gezeten, weet dat 45 kilometer per uur redelijk vlot is. Toch merk je daar niet altijd veel van. Mogelijk vanwege een grote helm of het feit dat je op een scooter nog redelijk beschut zit. Zo niet bij een speedpedelec, waarop je bent blootgesteld aan de elementen én aan het trappen bent.

De mate van ondersteuning stond ingesteld op stand 4, de maximale stand. Daardoor stuwde de achtermotor me binnen de kortste keren richting de 30 kilometer per uur. Dat is geen aanrader bij de eerste poging in de straat. Spectaculair is het wel.

De ondersteuning is in stand 1 en 2 een stuk vriendelijker en bovendien mooi gelijkmatig. Je krijgt niet het gevoel dat je tegen een weerstand aanloopt zodra je iets harder gaat, iets wat ik op de VanMoof wel ervoer. In combinatie met de naafversnelling kun je op de QWIC RD11 Speed al snel een mooi ritme vinden.

Maar goed, dé attractie is natuurlijk toch stand 4, die ik bij voldoende ruimte daarom direct maar weer ingeschakelde. Op een golf van koppel stoom je enkele seconden op richting de 45 kilometer per uur en die ervaring is - laat ik er maar eerlijk voor uitkomen - geweldig. Doordat je blijft trappen, haal je niet alleen meer voldoening uit deze snelheid, het zorgt ook voor meer betrokkenheid doordat het fietsen op deze manier meer sensatie biedt.

De achterwielmotor zorgt voor indrukwekkende stuwkracht. (Foto: Seren Aybas)

Toegegeven, in een stedelijke omgeving is 45 kilometer per uur vaak te veel van het goede. Daarvoor is het te druk en zijn de snelheidsverschillen te groot. Zelfs snorfietsen haal je gemakkelijk in.

Toch zie ik het helemaal voor me om op een speedpedelec te forenzen. Onderweg merk je dat de QWIC RD11 Speed ook op slechte wegen comfortabel blijft. De remmen zijn daarnaast goed op hun taak berekend.

De snelheidservaring zorgt voor een aangenaam gevoel, waardoor je ondanks de inspanning helemaal opgeladen op de plaats van bestemming komt. Daar ga je bovendien weer opgeladen vandaan, aangezien de accu uitneembaar is en je deze dus overal kunt opladen. Dat is ook wel nodig, want als je met de QWIC in stand je vier flink in de weer bent, blijft het ondersteund rijbereik steken op 20 tot 30 kilometer. Tegen meerprijs is een groter accupakket leverbaar.

Het accupakket zit op het frame in plaats van achterop. (Foto: Seren Aybas)

De QWIC RD11 Speed is zowel qua uiterlijk als qua prestaties een imposant ding. Het prijskaartje is met minimaal 3.899 euro aan de stevige kant, maar dat zie je er ook wel aan af. Bovendien is de concurrentie nog duurder.

Het enige wat uit de toon valt, is het kleine en sobere display. Voor een uitgebreider exemplaar dient te worden bijbetaald. Daarnaast is de speedpedelec met 26,8 kilo exclusief accu behoorlijk zwaar. Ik had af en toe moeite om hem weg te zetten, maar dat was stiekem vooral omdat de RD11 Speed zo verslavend is.

De regelunit steek schril af bij de rest van de fiets. (Foto: Seren Aybas)