Wat doe je als je mooie jeugdherinneringen hebt aan vakanties in een Volkswagen camper? Dan wil je zo'n camper hebben. En als je 'm niet kunt vinden? Dan bouw je hem gewoon zelf. Eric Verkaik transformeerde een roestige oude Volkswagen T1 tot een charmante en praktische camper.

De hele reportage staat in AutoWeek Campers 3, die nu in de winkels ligt

De Volkswagen camper van Eric Verkaik en zijn vriendin Anita is een T1, het eerste model dus, met de voorruit in twee delen, een 'pet' boven de voorruit en de bekende 'druppel' in het front. Van dat model zijn er van 1950 tot en met 1967 miljoenen gebouwd en vrijwel iedereen die er oud genoeg voor is, heeft herinneringen aan deze Volkswagens.

"Zelf word ik er altijd vrolijk van als ik ergens zo'n oud busje tegenkom", zegt Verkaik. Als kind ging hij vaak met zijn ouders mee op vakantie in een soortgelijke Volkswagen camper. "Mijn vader sleutelde veel aan auto's. Ik leerde op mijn twaalfde jaar autorijden in een Volkswagen T2 bus en op mijn veertiende had ik al een eigen Kever om te crossen in het weiland naast ons huis."

De iconische T1 was echter het ultieme doel. De Kever en de T2 werden verkocht en er kwam een T1 uit 1967. Die auto was tot vier jaar geleden nog een roestig wrak. Verkaik kocht de bus in Duitsland, waar hij was geïmporteerd vanuit Finland. In de werkplaats van zijn vader kon hij de bus uit elkaar halen.

Volkswagen T1 inmiddels een kostbare klassieker

2,5 jaar is hij bezig geweest om de bus compleet technisch in orde te krijgen. "Veel plaatwerk kon ik kopen, zoals delen van de onderzijde en de zijdeuren. Maar sommige stukken moest ik zelf op maat maken."

De moeite loont, want voor gerestaureerde exemplaren van de T1 worden tegenwoordig forse bedragen gevraagd, in Nederland tot wel 90.000 euro. Toen de bus in 2017 weer was opgebouwd als een rijdend voertuig, heeft Verkaik hem thuis in de garage gezet om hem af te bouwen.

"Toen moest ik het interieur er nog helemaal in maken. Ik ben begonnen met van oud hout een proefopstelling te maken. Daar hebben we eerst wat mee geschoven en gevarieerd en toen we de goede indeling hadden gevonden, heb ik het interieur gemaakt uit mooi hout. Het aanrechtblad is bamboe, de kastjes zijn verder helemaal uit okouméhout. Dat is buigzaam en wordt ook gebruikt voor het aftimmeren van interieurs van boten."

Daar doet het interieur van het busje dan ook aan denken. De portieren, zijpanelen, het dak en zelfs het voorpaneel onder het dashboard zijn allemaal met gelakt hout bekleed. "Het is heel leuk om het precies zo te maken als je het hebben wilt. Ik vond dat echt een uitdaging", zegt Verkaik.

Alles wat je nodig hebt

Het busje mag dan klein zijn, maar alle noodzakelijke voorzieningen zijn erin aanwezig: een klein gasstelletje, koud stromend water, een huishoudaccu en ook een aansluiting voor de voeding van 230V. Ook zijn er een koelkastje en zelfs – verstopt in het bijzettafeltje – een handzaam chemisch toiletje aan boord.

Het klapdak kan zo ver open, dat er riante stahoogte ontstaat. Met een paar eenvoudige handelingen wordt de bank omgeklapt en uitgestrekt tot een tweepersoons bed.

"Het was best spannend om het gat in het dak pasklaar te maken, want ik had geen referentie. Samen met een vriend heb ik een framewerk van stalen L-profielen rond het gat gemaakt, zo blijft de stevigheid in het dak." Toen al het laswerk aan de carrosserie was gedaan, is deze voorzien van een zinklaag en is de opbouw begonnen.

Ten behoeve van de ventilatie kan de achterruit (in de achterklep) worden opengezet. Voorin zien we een klassieke, verchroomde radio met twee grote knoppen in het dashboard; op het plankje daaronder laadt Verkaik zijn smartphone op. Een mooi contrast.

Aandachtstrekker vanjewelste

Deze klassieke Volkswagen heeft alle praktische voordelen van een gewone buscamper. Hij is compact genoeg om gewoon thuis in de garage van de Amersfoortse drive-inwoning te staan – altijd klaar om eropuit te trekken. Dat verlaagt de drempel om een weekendje weg te gaan, of zelfs om alleen maar even ergens te gaan picknicken.

Daarbij is het wel zaak om rekening te houden met de leeftijd van het busje, want het blijft een auto uit 1967. "Echt comfortabel is het niet", geeft Verkaik toe. "Dus met mijn lichaam vol artrose kan ik geen al te grote afstanden rijden."

Afgelopen jaar hebben Verkaik en zijn vriendin met de Volkswagen in het Zwarte Woud in Duitsland rondgetoerd. "We hebben hem wel op een aanhanger daar naartoe gereden hoor", geeft Eric toe. "Maar als je er bent, is het enorm leuk om met deze auto rustig rond te trekken."

Alleen in de aandacht die het Volkswagentje trekt, heeft Eric zich een beetje vergist. "We hebben wel meegemaakt dat er op een camping een hele oploop ontstond. Maar ik snap het wel, het uiterlijk van deze bus is heel herkenbaar, het front is een soort blij gezicht."

De hele reportage staat in AutoWeek Campers 3, die nu in de winkels ligt