In het boek "The Myth of the Paperless Office" van Abigail Sellen en Richard Harper wordt genadeloos afgerekend met het papierloze kantoor. Het idee dat e-mail en internet ons gaan verlossen van stapels paperassen is een misvatting. Papier straalt meer gezag uit dan een beeldscherm. Bovendien geeft papier ons een grotere psychologische controle over informatie.

Het is waar dat er op internet veel informatie staat die niet controleerbaar is. Het internet is een onbetrouwbaar medium, omdat het manipulatief is en soms zelfs verneukeratief. Er kan gelogen worden alsof het gedrukt staat. In kranten of tijdschriften is het niet veel anders, maar in een leugen in de krant geloven we, omdat hij op papier staat. We geloven bijna alles wat gedrukt staat.

Papierloze kantoren zijn echter een stuk verneukeratiever. Vanaf het moment dat het internet mijn leven binnendrong, hoopten de stapels boeken, tijdschriften en kartonnen dozen zich ongemerkt rond mij op. Tegenwoordig word ik omringd door bergen papier en karton. Van alle softwareverpakkingen heb ik al een toren van een anderhalve meter hoog kunnen bouwen. In sommige van die schoenendozen zat slechts één diskette. Ik bewaar ze allemaal uit zelfbescherming. De dagelijkse confrontatie met al die lege verpakkingen weerhoudt me ervan om weer nieuwe pakketten aan te schaffen.

Het papierloze kantoorHTML

Bij de aankoop van boeken ben ik trouwens nog vrij zuinig geweest. Dankzij mijn vriendin heb ik ook veel boeken in de winkel laten liggen. Zo voorkwam ze op het nippertje dat ik boeken kocht als "De PC binnen handbereik" of "Internet in je achterzak", waarvan ik dacht dat het wel handig was om ze te hebben. Het speeksel liep uit mijn mond bij het vluchtig doorbladeren van die boeken, die ik overigens niet veel later al bij de Slegte zag liggen.

Mensen die alles op de computer doen, zouden volgens Sellen en Harper niet zo populair zijn als mensen die nog veel met papier werken. Dat is ontdekt op grote kantoren. Hoe meer paperassen, hoe meer vrienden. Of ik populair ben, weet ik niet en hoef ik ook niet te weten. Maar als ik het zou zijn, dan was ik het dankzij het internet. Op papier heb ik nog weinig vrienden gemaakt. Maar daar ga ik vanaf nu hard aan werken. Voortaan kunt u mijn columns alleen nog op ouderwets papier lezen.

Met dank aan alle trouwe lezers. Het gaat u goed!