Effecten van online-kranten

Het Bedrijfsfonds voor de Pers gaat veel geld steken in een onderzoek naar de "maatschappelijke effecten" van het lezen van internetkranten. In het kort komt het erop neer dat studenten gaan onderzoeken of lezers van online-kranten net zo goed geïnformeerd zijn als lezers van gewone kranten. Het onderzoek gaat negen maanden duren.

Het
bedrijfsfonds
persbericht

Op zich vind ik het wel aardig dat er een organisatie is die wil weten of ik wel kan meelullen in publieke discussies. Ik voel me ook erg aangesproken, aangezien ik tot de doelgroep behoor van dit onderzoek. Het internet is de bron waaruit ik dagelijks drink. Een groot deel van mijn dag bestaat uit doelgericht surfen over het internet. 's Morgens surf ik van Planet naar Hyped, terwijl ik onderweg ontelbare weblogs en landelijke en regionale kranten aandoe. 's Middags komen daar nog Slashdot, CNN, Salon, The Smoking Gun, The Register en nog dertig Engelstalige sites bij.

Voor een gewone krant heb ik geen tijd meer. Die koop ik alleen nog op woensdagmiddag, want dan verschijnt het Algemeen Dagblad met een internetbijlage. Toch ben ik redelijk geïnformeerd. Ik heb nog geen last van een "minder brede kennishorizon", zoals het bedrijfsfonds het omschrijft. Tenzij de kennishorizon van het fonds een andere is dan die van mij. Aan politieke participatie doe ik echter weinig tot niets. Ik surf wel regelmatig langs
Politieknieuws.nl

Politiek gezien ben ik echter geen onbenul. Alle dossiers op internet over Srebrenica en de Joint Strike Fighter heb ik gelezen. Ik zal niemand lastigvallen met mijn mening hierover, behalve als het mij wordt gevraagd. Dat lezers van printkranten beter meelullen in publieke discussies dan lezers van online-kranten, geloof ik ook niet. Volgens mij houdt dit elkaar wel in evenwicht. Wellicht komt de internetter er zelfs beter vanaf, omdat hij kan meedebatteren in nieuwsgroepen en op reactiepanelen of desnoods via een eigen weblog. Er zijn tegenwoordig jongetjes van vijftien die op internet een weblog beheren en daarop hun mening over Wim Kok niet onder stoelen of banken steken.

In principe is het mogelijk dat iemands kennishorizon sterk door het internet vernauwt. Maar dat is alleen bij de hele extreme gevallen, die bijgelapt worden in ontwenningsklinieken, en bij internetgoeroes die de kracht van het internet overschatten.

Met dat onderzoek kan het volgens mij alle kanten op. De kans is aanwezig dat het uitwijst dat ik wat vaker een gewone krant moet lezen. Zoniet, dan val ik buiten boot en tel niet meer mee. Het ergste zal zijn dat ik sociaal gezien in een isolement aan het raken ben. Om mij heen zal ik de bevestiging vinden. De luxaflex, die nog steeds potdicht zit, het feit dat ik nog maar zelden buiten kom, behalve om boodschappen te doen of duiven van het balcon weg te jagen. Internetkranten hebben me ook nog niet kunnen motiveren om op 15 mei te gaan stemmen. Mogelijk zal mijn politieke participatie gereduceerd zijn tot nul, omdat ik geen printkranten meer lees.

Een onderzoek naar de maatschappelijke effecten van online-kranten zie ik kortom niet zo zitten. Het is teveel een marketingsonderzoek. De uitslag zal bij mij voor slechts een deel opgaan. Interessanter zou een onderzoek naar de identiteit van online-kranten zijn. Hebben sites als
Emerce
Planet Multimedia

Er zou ook een groot onderzoek gehouden kunnen worden naar de pluriformiteit van het nieuws, waar het bedrijfsfonds zich vooral mee bezighoudt. Die is, vind ik, bij online-kranten even ver te zoeken als bij gewone kranten. Die kennis van mij had hier onlangs een verklaring voor: "Kranten redeneren simpel: als wij iets als enige hebben, zal 't wel niet deugen en als andere kranten iets hebben dat wij niet hebben, hebben we 't gemist". Daar komt het inderdaad wel op neer.

Tip de redactie