AMSTERDAM - Henri Frans (Hans) Dijkstal is geboren in Port Saïd (Egypte) op 28 februari 1943.
Dijkstal

Zijn vader zat daar in de scheepvaart, net als zijn opa. Dijkstal groeit op in een omgeving van grote huizen, bedienden en een tuinman. Tot zijn vijfde sprak hij vloeiend Arabisch.

Zijn studie rechten aan de Universiteit van Amsterdam maakte hij niet af. Hij werd wethouder in Wassenaar, docent management-training en zelfstandig financieel adviseur. Sinds 1998 is hij voorzitter van de
VVD

Dijkstal woont in Wassenaar, is gehuwd en heeft twee dochters. Naast de saxofoon speelt hij graag honk- en voetbal en cabaret (hij was lid van het Tweede-Kamercabaret).

Persoonlijkheid

Dijkstal heeft lang last gehad van zijn imago als flierefluiter en lolbroek. Iemand die liever op zijn saxofoon speelt dan zich bezighoudt met de inhoud. Toch zien veel kiezers hem als een betrouwbare, sympathieke politicus aan wie je het landsbestuur met een gerust hart kunt overlaten.

Een aimabele man, zachtaardig, een die losjes bestuurt en het conflict liefst mijdt. In 1999 werd hij verkozen tot beste parlementariër.

De media heeft hij vaak vermeden. Volgens Dijkstal komt het de betrouwbaarheid en geloofwaardigheid van politici niet ten goede als ze altijd en overal opdraven en in soundbites meedoen aan de 'sensatiezucht' van de media.

Wat heeft hij gedaan

Als minister van Binnenlandse Zaken bracht hij onder andere in 1998 de Wet inburgering nieuwkomers tot stand, die immigranten verplicht om zich voor inburgering in te spannen en gemeenten verplicht hen daartoe in staat te stellen.

Wat wil Dijkstal

Dijkstal gaat de verkiezingscampagne van de VVD leiden met als motto: "Ruimte, Respect & Vooruitgang". "Mensen moeten zoveel mogelijk zelfstandig en onafhankelijk zijn. Vrijheid is een groot goed. Eigen verantwoordelijkheid hoort daarbij, de overheid doet dus bij voorkeur niets", aldus Dijkstal op zijn website.

Dijkstal vindt dat op het gebied van de WAO als het asiel- en vreemdelingenbeleid de resultaten van Paars ronduit teleurstellend zijn. Het aantal mensen met een WAO-uitkering is sociaal onaanvaardbaar en moet dus worden teruggebracht. Het omlaag brengen van de uitkering bijvoorbeeld zou als prikkel kunnen dienen om weer aan de slag te gaan.

Asielzoekers die de wet overtreden moeten veel eerder worden teruggestuurd, iedere illegaal die wordt aangetroffen moet worden uitgezet en illegalen die na een veroordeling hun straf hebben uitgezeten zouden moeten worden vastgehouden totdat ze uit kunnen worden gezet.