SALT LAKE CITY - Jan Bos kon goed leven met zijn tweede plaats. Zilver op de Olympische Winterspelen had hij al. Net als vier jaar geleden in Nagano hing die plak zaterdagmiddag in de Utah Olympic Oval om de nek van de Hierdenaar.

Maar het gevoel was totaal anders. In Japan ging de DSB'er destijds uit van goud, in de Amerikaanse stad rekende hij na een moeizame voorbereiding nergens op. "Dit voelt beter dan vier jaar geleden." Die tekst kregen Jeremy Wotherspoon, Erben Wennemars en Casey FitzRandolph niet uit hun mond. Hun hooggespannen verwachtingen leidden slechts tot frustraties.

Gerard van Velde na een magistrale 1000 meter olympisch kampioen. Een verrassing? "Nee", zei Bos. "Gerard is een goede schaatser, behoort tot de wereldtop, maar dit was niet mijn ijs. Ik ben gewend na de opening al een gat te hebben geslagen", zei de Amerikaan FitzRandolph, die als troost in elk geval al goud op de meter mee naar huis neemt.

Wotherspoon

Wotherspoon was na zijn val op de eerste 500 meter zo'n mentaal wrak, dat hij op de dubbele afstand zijn eerdere niveau van dit seizoen niet eens kon benaderen. Dertiende werd de onttroonde wereldrecordhouder. Van Velde haalde met zijn 1.07,18 een vette streep door de toptijd van de Canadees (1.17,72).

Verliezers hebben allemaal een verhaal. Dat van Bos was het meest realistische. De schaatser van DSB heeft een uitermate vreemd seizoen achter de rug. Hij brak met trainer Leen Pfrommer, na een serie aanvaringen over diens trainings- en begeleidingsmanieren.

Met Konstatin Poltavets, de opvolger, klikte het wel meteen. "Het zijn twee hectische jaren geweest", gaf de talentvolle Nederlander aan. Bos staat bekend om zijn geweldige techniek en juist die klasse liet hem de laatste weken in de steek. Alsof hij geen bocht meer kon rijden.

"Ik had voor deze afstand dus weinig verwachtingen." Na zeshonderd meter zat de Hierdenaar stuk. Tegenstander FitzRandolph ging als een dolle van start. Bos kroop in de laatste bocht onder hem door. "En daar was ik al heel blij mee. Ik weet dat in staat ben 1.07,5 te rijden. Dat heb ik gedaan. Die tijd van Gerard is idioot. Na zijn race viel er alleen nog te strijden om zilver. Dus kan ik tevreden zijn. "

Plezier

Bos heeft weer plezier in het schaatsen. "Dat is belangrijk. Kijk naar Gerard. Hij is weggeweest, omdat ie niet met de klapschaats overweg kon. Hij komt terug, verbetert zich, heeft gewoon plezier. Nu heeft hij olympisch goud. Na al die vierde plaatsen voor hem, na zo'n lang gevecht. Klasse."

Bos kon leven met zijn zilver. Voor Jeremy Wotherspoon duurt het opnieuw vier jaar voor hij een kans krijgt zijn flinke verzameling internationale hoofdprijzen met die ene grote aan te vullen. Favoriet op de 500 meter, favoriet op de 1000 meter: Het eindresultaat na twee afstanden is slechts een bak vol frustraties.

"Ik was hier op voorbereid", zei hij na afloop. Wotherspoon lag in zijn tweede bocht bijna weer op zijn snufferd. "Het ijs brak weg. Ik verloor mijn evenwicht en dus snelheid." Bij de Canadees was de motivatie direct weg. "Ik ben tot veel meer in staat, maar het lukt kennelijk maar niet op de Spelen." Gefrustreerd keerde de wereldkampioen sprint iedereen de rug toe.

Wennemars

Voor Wennemars was de 1000 een zure bezigheid. Voor de schaatser uit Dalfsen lag het doel bij de 1500 meter. Die kwalificatie kon hij in Nederland niet afdwingen, dus was de 1000 meter alles of niets. In zijn ogen werd het niets. Compleet kapot haalde hij de finish.

"Ik heb gevochten tot de laatste meter. Ik heb niet het gevoel dat ik iets heb laten liggen. Ik kon niet harder. Dat is sport. Gerard reed een geweldige tijd. Ik heb er alles aan gedaan daarbij te komen. Wotherspoon is een geweldige tegenstander, alleen schaatste hij als bagger. Ik ben leeg." Ook Wennemars moet wachten op nieuwe kansen.