SALT LAKE CITY - Een oma van bijna 49 jaar. Een menselijke 'airbag' van 108 kilo bij 1,73 meter. Een zilveren 'Bratwurst' met ringbaardje. De Amerikaanse sportfans zien in Salt Lake City de meest exotische exemplaren van het verschijnsel mens voorbijkomen. Liggend op een sleetje razen ze met 140 kilometer per uur door het ijskanaal.

Welkom bij het rodelen, ook wel tobogganing genoemd. Een sport bedoeld voor onverschrokken types, die niet bang zijn om zonder enige bescherming met een bloedgang van een berg af te glijden. Ze deinzen er niet voor terug in een strak pak te lopen dat genadeloos de vetrollen blootlegt.

De Amerikanen genieten met volle teugen van de rodelaars. Ze houden wel van een beetje actie en bewonderen de moed van de waaghalzen. Want ongevaarlijk is 'luge' zoals de Engelstaligen het noemen zeker niet. In het verleden zijn er zelfs doden gevallen.

Sleetjerijden

Uit alle hoeken en gaten zijn de rodelaars naar de baan in Park City gekomen met deelnemers uit de Bermudas, Taipeh, Brazilië, India en Nieuw-Zeeland. Sleetjerijden is anno 2002 allang niet meer voorbehouden aan atleten uit de Alpenlanden, de bakermat van de sport. De internationale bond FIL heeft het rodelen mondiaal gemaakt.

De Duitse topper Georg Hackl

Maagdeneilanden

De 48-jarige Anne Abernathy

Vóór Anne aan haar olympische sportloopbaan begon, vernam zij dat ze lymfeklierkanker had. Ze overleefde de gevreesde ziekte, maar vecht er nog steeds tegen. "Rodelen is een gevaarlijke sport en ik heb ook ongelukken meegemaakt", vertelde zij in Salt Lake City, "maar herstellen van een hersenschudding is niets vergeleken met de medische behandelingen die ik al heb moeten doorstaan.

Rodelen heeft me geholpen te overleven. Je moet namelijk een doel hebben. Voor mij was rodelen op de Olympische Spelen het doel." Haar landgenote Dinah Brown is in Salt Lake de eerste donkere rodelaarster in de olympische historie.

'Menselijke airbag'

Iginia Boccalandro

Het publiek ziet later deze week nog de tweemans-slee, waarbij de rijders op elkaar liggen. Verder staat het zogenoemde skeleton op het programma, waarbij de atleten niet op hun rug maar op hun buik op de slee liggen.