AMSTERDAM - De werkdruk en de kans op fouten op eerste hulpafdelingen in ziekenhuizen neemt toe doordat de afdelingen veel patiënten krijgen te verwerken die geen spoedeisende hulp nodig hebben. Dat schrijft het Algemeen Dagblad vrijdag. Lees verder >>

Ik heb jarenlang op de spoedeisende hulp gewerkt, en wat je steeds vaker ziet is dat er hulp wordt " afgedwongen" ipv gevraagd.

Huisartsen kunnen dan 1000x zeggen dat zij het eerste aanspreekpunt zijn, maar argumenten als : "jullie zijn beter dan de huisarts" , " de huisarts verwijst me toch door " , " ik wil een foto en dat kan de huisarts niet " enz. wijzen erop dat sommige mensen helemaal niet van plan zijn om naar de huisarts te gaan.

Ook zie je vaak dat allochtonen met het hele gezin naar de Eerst hulp komen omdat een van de gezinsleden al heel lang last van de buik heeft of griep heeft ( kortom, in eerste instantie een huisartsenprobleem). Dit wordt ook heel theatraal duidelijk gemaakt. De rest van het gezin is bezorgd en wil heel snel hulp. Indien hier niet direkt op ingegaan wordt, heb ik vrij vaak een agressieve situatie zien ontstaan, en ook enkele malen fysiek geweld.

Ook berucht zijn de huisartsen die niet willen komen. Mensen maken zich vaak zorgen en willen direct gezien worden. De huisarts weigert, en dus is er voor hen maar één oplossing: de eerste hulp.

En dan nog de particulier verzekerden met een eigen risico: eerst een bedrag betalen voor de huisarts bij bijvoorbeeld een enkel-letsel, daarna opnieuw in het ziekenhuis voor de foto. Die kiezen er dus voor om direct naar de eerste hulp te gaan.

Mijn conclusie is dat er een oplossing gezocht moet worden in een aantal punten : allereerst moet er duidelijke informatie naar de mensen toe: de eerste hulp is niet voor " huisartsenzaken" . Ook in de taal van de allochtonengroepen moet dit duidelijk gemaakt worden.

Op de tweede plaats moet er een duidelijke regel komen in de ziekenhuizen: bij agressief gedrag word je verwijderd, desnoods door de politie. Nu zie je nog veel te vaak dat agressief gedrag beloond wordt " om maar van die lastpost af te zijn". De volgende keer komen ze dus weer agressief binnen. Het ergste wat ik daarin heb meegemaakt is een patient die zelf mocht bepalen wat voor medicatie hij kreeg (ook opiaten!), welk onderzoek etc etc. De behandelend specialist had hem een vrijbrief gegeven uit angst. De patient in kwestie bedreigde nogal eens mensen en zocht ze ook thuis op als hij de kans kreeg.

En een ander punt is: een vast bedrag betalen door niet verwezen patienten, bijvoorbeeld 5 euro. Het maakt de grens toch iets hoger en mensen gaan liever naar de gratis huisarts. Gesloten eerste hulpen (alleen op verwijzing van huisarts) werken al min of meer op die manier, maar te veel ziekenhuizen willen zoveel mogelijk patienten zien want dat levert geld op.

Bovendien: huisartsen aanpakken die weigeren te komen of te helpen als een patient belt. En op deze manier kan er misschien een einde aan dit probleem komen.

Met vriendelijke groet,