AMSTERDAM - Voor mensen die zelfmoord willen plegen wordt te weinig gedaan. Psychologen en psychiaters moeten patiënten die levensmoe zijn, nadrukkelijker op de maatschappelijke gevolgen ervan wijzen en suïcidale gedachten bespreekbaar maken. Dat stellen deskundigen maandag in het Nederlands Dagblad.

De jaarlijks bijna tweehonderd zelfdodingen op de Nederlandse spoorwegen kosten de NS enkele miljoenen euro's.

Het is eigenlijk 'onacceptabel' dat zoveel onschuldigen ongevraagd bij iemands dood betrokken raken, stelt hoogleraar klinische psychologie Ad Kerkhof in de krant. Hij werkt mee aan een onderzoek van de NS, ProRail en de Ivonne van de Ven Stichting om het aantal zelfdodingen op het spoor te verminderen.

Zelfmoord

De gevolgen van deze manier van zelfmoord zijn te gruwelijk voor de machinist, de brandweer, de politie en het ambulancepersoneel, vindt Kerkhof. "Deze manier van zelfdoding moet door hulpverleners worden ontraden."

Het bespreekbaar maken van gevoelens en het afraden om via een sprong voor de trein een einde te maken aan het leven, zou het aantal spoorsuïcides kunnen verminderen, denkt ook de Eindhovense psychiater Cornelis van Houwelingen. "Nu wordt dit vaak niet besproken. In Duitsland doen ze dat wel en het lijkt te werken."

In Nederland vindt tien tot veertien procent van het aantal zelfmoorden per jaar plaats op het spoor. In Groot-Brittannië, Duitsland en Zweden ligt dat volgens de krant op vijf tot zeven procent.