MACHELEN A/D LEIE - Onder enorme belangstelling is Gerard Reve zaterdagmiddag ten grave gedragen. Zeker 1500 mensen, van 'kunstbroeders' tot buurtbewoners, kwamen naar de uitvaartdienst in de kerk van het Vlaamse dorp Machelen aan de Leie. Daar heeft de zelfbenoemde Volksschrijver, die vorige week zaterdag is overleden, sinds 1994 gewoond.

Niet alle belangstellenden konden een plaats vinden in de kerk en moesten de gebedsdienst buiten via luidsprekers volgen. De gemeente had vijf parkeerterreinen gecreëerd in het dorp, maar dat was niet genoeg voor alle auto's.

Anekdotes

Dorpspastoor Desmaele, die in de loop der jaren bevriend geraakt was met Reve, zei aan het begin van de dienst "dat Gij met hem een dierbaar verhaal van leven, liefde en dood hebt geschreven". De vele fans genoten zichtbaar van de anekdotes die de pastoor aanhaalde. "Hij kwam eens voor een leesclub in de pastorie voorlezen uit eigen werk, met zijn warme stem, dat was niet alleen een droom, maar ook een feest voor geest en hart", vertelde Desmaele in de preek.

De vroomheid van de tot het rooms-katholicisme bekeerde schrijver was echt, was zijn oordeel. "Lieve mensen, dat kan geen komedie zijn."

De liefhebbers van het werk van Reve moesten vaak grinniken als de sprekers de schrijver citeerden. Wim Bergmans, sinds 1968 bevriend met de overledene, bracht in herinnering hoe Reve hem probeerde over te halen tot het katholieke geloof, wat hij weigerde. "Maar dat vond hij geen probleem, want hij vond mij een natuurkatholiek. Dat is eigenlijk hetzelfde, maar dan anders, zei hij."

Aanwezigen

In de kerk zaten naast vrienden, bekenden en fans ook schrijvers, onder wie Hugo Claus, Jef Geeraerts en Erwin Mortier. Ook was staatssecretaris Van der Laan van Cultuur aanwezig. Het duurde drie kwartier voor alle belangstellenden een laatste groet gebracht hadden aan de kist. De Reve-liefhebbers, sommigen getooid met de buttons 'Leve Reve', maakten elkaar intussen gewag van hun laatste Reve-vondst in deze of gene antiquariaten.

Na de dienst ging de kist naar de begraafplaats van het dorp, waar de schrijver een plaats krijgt op het ereveld. Een Reve-fan "deed het sterk denken aan" de laatste regels van het gedicht Eind goed, al goed: "Als er wel wolken maar geen wind is wordt de hemel/ een sluier van stilte/ en daalt iets neer dat veel lijkt op geluk". De teraardebestelling zelf heeft in besloten kring plaatsgevonden.

Na afloop gingen sommige verzamelaars terug naar de kerk, in de hoopt nog een exemplaar van het liturgieboekje te bemachtigen. Tevergeefs. "De eerste druk is uitverkocht", grapte er een.