HILVERSUM - Het integratieproces moet positiever worden benaderd, aldus prinses Máxima maandagavond in het tv-programma NOVA. "Er is zoveel te halen in de verschillende culturen in Nederland. Er gaat zoveel mis qua onbegrip en misverstanden. Wij moeten gewoon de rijkdom van integratie willen zien."

Prinses Máxima wees ook min of meer op de eigen verantwoordelijkheid van allochtonen bij hun integratie. "Het gaat om jouw eigen energie en jouw eigen wilskracht om mee te doen. Want ik ken ook mensen en meisjes die het heel goed hebben en alle mogelijkheden krijgen en toch zeggen: ja maar ik mis mijn land..."

De prinses beval een andere opstelling aan: "Ik grijp mijn kans en ik voel me thuis. Ik vind het heerlijk om hier te zijn en probeer meer en meer met Nederland mee te doen."

Identificeren

Ze wil zich ook in de toekomst, na haar werk voor de PAVEM ten behoeve van allochtone vrouwen, op integratie richten, ook al zal ze zeker tijd nemen voor het moederschap en vooral voor haar tweede kind dat deze zomer komt: "Ik ben zelf ook een allochtoon. Heel veel vrouwen kijken naar mij en denken: jij moest ook de taal leren. Ze kunnen zich deels met mij identificeren." De prinses realiseert zich wel duidelijk dat haar situatie vanaf het begin af heel anders was dan van veel anderen.

Juist door haar positie kan ze veel doen: "Er is een rol voor de monarchie als symbool van eenheid, om mensen samen te brengen. Ik wil graag een bijdrage leveren aan de integratie van allochtonen. Ik denk dat ik kan helpen. Ik ben a-politiek, blijf boven de politieke sfeer." De prinses denkt dat ze partijen nader tot elkaar kan brengen.

Problemen

De prinses, die zei zich thuis te voelen in ons land, wil zich richten op de jongere allochtonen. "Ik denk dat de problemen van de eerste of tweede generatie heel duidelijk zijn, de derde generatie is lastiger. Je bent niet het ene maar ook niet het andere."

De prinses voelt zich niet erg gehinderd door haar positie als lid van het Koninklijk Huis, op wie toch zo wordt gelet: "Ik sta niet stil op mijn beperkingen. Ik kan zoveel doen. Ik sta meer stil op mijn mogelijkheden." En: "Ik denk niet dat ik niet vrijuit mag praten. Ik heb veel ruimte, het is mijn verantwoordelijkheid daarmee om te gaan."