WASHINGTON - Niet denken maar doen, geen woorden maar daden; het lijken credo's van arbeiders en sportclubs, maar tegelijkertijd zijn ze ook kenmerkend voor de machtigste man op aarde van dit moment, de 43e president van de Verenigde Staten, George Walker Bush.

Twijfelden zijn tegenstanders voorafgaand aan de vorige presidentsverkiezingen nog openlijk aan de verstandelijke vermogens van de gewezen gouverneur van Texas om het ambt van president te bekleden, nu moeten ze toegeven dat ze 'het domste jongetje van de klas' hebben onderschat. Het politieke lichtgewicht van weleer heeft zich sinds de aanslagen van 11 september 2001 ontwikkeld tot een standvastige, onverzettelijke, en bovenal vastberaden en spijkerharde politicus.

Leiden

De op 6 juli 1946 in New Haven, Connecticut, geboren George W. (Dubya) Bush, laat er weinig onduidelijkheid over bestaan, hij is gekomen om te leiden en om Amerikaanse belangen boven alles te verdedigen ongeacht de kosten. Ondanks het feit dat hij tijdens de Vietnam-oorlog bij de National Guard ging om te voorkomen dat hij naar de oorlog en het front gezonden zou worden, staat hij er nu in zijn eigen optiek om zijn land te verdedigen.

Er is bovendien geen Democraat die het beter zou kunnen. Zijn devies tijdens de Republikeinse conventie van 2000: "Zij (de Democraten) hebben hun kans gehad . Zij hebben niet geleid, wij zullen dat doen", blijft ook vier jaar later huizenhoog overeind.

Missie

Confrontaties op internationaal vlak met oude erfvijanden maar ook bondgenoten schuwt hij niet bij het vervullen van zijn missie. "Ik ben niet van plan de verdediging van de Verenigde Staten te laten bepalen door Parijs", liet hij zich nog recentelijk ontvallen. Zijn simpel aandoende bipolaire wereldbeeld en bijbehorende duidelijke onomwonden taalgebruik van "wie niet voor ons is, is tegen ons" zijn daar eveneens debet aan. Dat hij met zijn uitlatingen en optreden de rest van de wereld tegen hem in het harnas jaagt, deert hem ogenschijnlijk niet.

Aanvallen

Hij presenteert zich bovenal als president om de Amerikaanse belangen te behartigen en niets anders. Eigenmachtig unilateraal optreden en voorzorgsaanvallen zijn daarbij geëigende en legitieme middelen, meent hij. De aanval lijkt in de optiek van de honkbalfanaat en voormalig clubeigenaar en bestuurder van de Texas Rangers de beste verdediging.

Met simpel maar gekunsteld taalgebruik probeert president Bush, geen wonder in welbespraaktheid en zelfs befaamd om zijn versprekingen en kromme zinnen, zijn boodschap aan de man te brengen. Iets dat hem heel behoorlijk lijkt te lukken.

Duidelijkheid

Bush staat boven alles voor duidelijkheid. Volgens politicoloog Greenstone van Princeton University zal hij daardoor zaken niet snel op hun beloop laten. Zijn drang naar duidelijkheid resulteert echter te vaak in "een visie die simplistisch of onvoldoende onderzocht is", aldus de wetenschapper. Heeft hij eenmaal zijn politieke koers bepaald dan is hij volgens de heersende opvattingen daar moeilijk van af te brengen.

Zelfvertrouwen

Oog en interesse voor details kent Bush niet. De Republikein in hart en nieren koestert een grenzeloos zelfvertrouwen dat bij tijd en wijle grenst aan het arrogante. De zelfverzekerdheid waarmee Bush nu is getooid, heeft hij evenwel niet altijd gehad. Ook is hij niet altijd even succesvol gebleken.

Tot zijn veertigste verjaardag kon hij niet bogen op een bepaald glansrijke carrière. Hij genoot de beste opleidingen in de VS maar kon niet tippen aan zijn studiegenoten of zijn vader die dezelfde scholen bezocht. Zakelijk ging het hem ook niet voor de wind tot hij zich in 1988 inkocht bij het honkbalteam The Texas Rangers. Zes jaar later volgde zijn eerste politieke succes, hij schopte het tot gouverneur van de staat Texas, een functie die hij tot zijn uitverkiezing tot president bekleedde.