UTRECHT - De rechtbank in Utrecht heeft de 60-jarige Paul de R. woensdag veroordeeld tot levenslang. De rechtbank verklaarde bewezen dat De R. het Baarnse echtpaar Hans en Ria Müller met geweld om het leven heeft gebracht.

De stoffelijke overschotten van het paar werden begin dit jaar gevonden in een geïmproviseerd graf op het terrein van de kinderboerderij die De R. jarenlang beheerde. Officier van justitie Y. Hopman eiste twee weken geleden een levenslange gevangenisstraf tegen De R.

Zwijgen

De man heeft vanaf zijn arrestatie in januari gezwegen over de zaak. De advocaat van de verdachte, M. Melchers, kondigde na de uitspraak hoger beroep aan. In het vonnis hekelde de rechtbank het feit dat De R. "consequent heeft geweigerd ook maar enige opening van zaken te geven".

Het college sprak van "twee afschuwelijke moorden", die "zonder scrupules en volgens vooropgezet plan" zijn gepleegd. De wijze waarop De R. zich van de stoffelijke resten van zijn slachtoffers heeft ontdaan, noemde de rechtbank "mensonterend".

Weerzinwekkend

Het feit dat hij het echtpaar heeft begraven maakt de zaak "extra weerzinwekkend". De rechtbank heeft met het opleggen van levenslang zeker willen stellen dat man niet meer in de maatschappij terugkeert.

De R. heeft gehandeld vanuit een financieel motief. In 1999 kon hij nauwelijks van zijn eigen geld rondkomen. Het echtpaar Müller was vermogend. De R. gold als "huisvriend" van het paar. Volgens de rechtbank heeft hij "schaamteloos en gewetenloos misbruik gemaakt van hun vertrouwen".

Dumpen

De R. maakte gebruik van de omstandigheid dat de kinderboerderij - waarvan hij dankzij slachtoffer Hans Müller beheerder was geworden - destijds aan het uitbreiden was. Daardoor kon hij zijn slachtoffers onopgemerkt in het zelfgedolven graf dumpen.

Na de plotselinge verdwijning van de Müllers is De R. zich "gaan gedragen als heer en meester van hun bezittingen", zo staat in het vonnis. Hij verbleef vrijwel dagelijks in hun woning en eigende zich met grote regelmaat geld toe van hun bankrekeningen.

Zaakwaarnemer

Verontruste buren hield hij op afstand door te vertellen dat het echtpaar voor onbepaalde tijd naar het buitenland was vertrokken, terwijl hij zich als "zaakwaarnemer" voordeed. Journalist Peter R. de Vries prikte vorig jaar door deze verhalen heen en legde zijn bevindingen voor aan de politie. Daardoor kwam de zaak aan het rollen.

De fraude en oplichting waarvan het Openbaar Ministerie De R. heeft beticht, verklaarde de rechtbank eveneens bewezen. De rechtbank putte het bewijs voor de dubbele moord uit een reeks verdachte feiten en omstandigheden, waarvoor De R. geen verklaring heeft gegeven die een en ander zou kunnen ontzenuwen.

Rechtstreeks

Rechtstreeks bewijs in de vorm van technische sporen of (oog-)getuigeverklaringen is er niet. Maar volgens de rechtbank kan het niet anders dan dat De R. het echtpaar heeft vermoord en de stoffelijke overschotten heeft begraven. Van betrokkenheid van anderen is niets gebleken.

In het kader van de Baarnse moordzaak heeft de rechtbank het dossier rond de verdwijning van de Haarlemse weduwe Tina Akersloot bestudeerd. Zij verdween in 1970. De R. trok kort daarna in haar woning. De politie kon het bewijs tegen hem toen niet rondkrijgen, de stoffelijke resten van Akersloot zijn nooit gevonden.

Langlopend

De rechtbank wees erop dat een man met wie De R. in de jaren zeventig heeft vastgezeten, heeft verklaard dat hij De R. na de verdwijning van de Müllers op een station ontmoette. De R. zei toen dat hij met "een langlopend project" bezig was, dat "leek op de Haarlemse zaak".