AMSTERDAM - Zonnestraling is van veel grotere invloed op het leven in de oceaan dan werd gedacht. Uit onderzoek blijkt dat de straling acht keer meer organische koolstof verbrandt tot kooldioxide (CO2) dan plankton. Wetenschappers gingen ervan uit dat juist plankton de grootste producent was van CO2.

Medewerkers van het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ

De onderzoekgroep onder leiding van prof.dr. G. Herndl kwam tot de conclusie dat die straling jaarlijks 2 tot 3 procent van de organische koolstof verbrandt tot kooldioxide. Dit lijkt weinig. Maar het is wel acht keer meer dan het aandeel van plankton in de bovenste tien meter water.

Broeikaseffect

"We hebben geprobeerd het proces zoals dat zich in de natuur afspeelt zo precies mogelijk te beschrijven", licht Herndl toe. "Het gaat om de kooldioxide die via een natuurlijk proces in de lucht en de zee komt."

De omzetting van organische koolstof tot kooldioxide levert het plankton energie. De CO2 verlaat de oceaan en komt in de atmosfeer terecht. Daar draagt het bij aan het broeikaseffect.

Kyoto

Volgens Herndl hebben de bevindingen geen directe gevolgen voor het nakomen van de afspraken van de klimaatconferentie van Kyoto. "We hebben niet gevonden dat er meer C02 vrijkomt."

De afspraken van het zogeheten protocol van Kyoto houden in dat de aangesloten landen de uitstoot van broeikasgassen tussen 2008 en 2012 met gemiddeld 8 procent ten opzichte van 1990 beperken. Kooldioxide is de bekendste van de zogeheten broeikasgassen die het milieu belasten.

Veel uitstoot, bijvoorbeeld door uitlaatgassen van auto's en fabrieken, zou op den duur het klimaat op aarde beïnvloeden. Volgens de biologen is het plankton nog wel bestand tegen de grote dosis zonlicht. Vergelijk het met het verbranden van de huid door de zon. Als de zonnebader weer uit de zon gaat, kan de huid grotendeels herstellen.

Als het plankton echter te veel en te vaak straling krijgt te verwerken, kunnen de organismen het niet meer aan en sterven ze.