AARLEN - Marc Dutroux heeft woensdag tijdens zijn eerste verhoor door de rechtbank van Aarlen gezegd in 1995 eigenlijk niet te weten wat pedofilie was. "Voor mij was dat allemaal Chinees. Ik verwarde het met homoseksualiteit en dat haat ik, hoewel er soms wel brave mensen tussen zitten. Iedereen moet dat maar zien zoals hij of zij dat wil, maar ik wist in 1995 niet wat pedofilie was."

Dutroux vertelde verder hoe hij in juli 1995 thuiskwam van een rechtszitting in Charleroi, waar hij terecht stond voor autodiefstal. Hij trof er de zevenjarige meisjes Julie en Mélissa aan, samen met zijn vrienden Lelièvre, Weinstein, Nihoul en zijn vrouw Michelle Martin. "Mijn vrouw vertelde me dat we hen enkele dagen thuis gingen houden. Ik wist niet dat zij waren ontvoerd, want ik had geen televisie gekeken", aldus Dutroux.

Nihoul

Dat de meisjes bij hen zouden blijven, zou een verzoek van Nihoul zijn geweest. Dutroux zei dat hij daaraan heeft meegewerkt, omdat hij al zes jaar in de gevangenis had gezeten voor ontvoeringen en verkrachtingen. "Ik was ten einde raad. Ik wist dat ik geen kant meer uit kon."

Dutroux zei dat hij de zevenjarige meisjes Julie en Mélissa de eerste dagen verborg in een kinderslaapkamer van zijn huis in Marcinelle. Toen konden ze redelijk vrij rondlopen. Ondertussen maakte een bestaande kelder groter, zodat hij de meisjes daar kon onderbrengen. "Ik heb hen voor de keuze gesteld: òf jullie blijven bij mij, òf jullie gaan het netwerk van mijnheer Nihoul in."

Netwerk

Dutroux' uitspraken over het netwerk leidde bij medeverdachte Nihoul woensdagochtend tot woedende reacties. Dutroux stelde dat Mélissa was misbruikt door zijn toenmalige vriend Bernard Weinstein. "Ik keurde dat af", zei Dutroux. "Weinstein zei echter dat het niets was vergekleken met wat de meisjes te wachten zou staan bij Nihoul en zijn kompanen. Ik stemde er daarna mee in om te doen alsof de meisjes aan een ander, fictief netwerk waren uitgeleverd."

Moeilijke jeugd

Bij het begin van zijn ondervraging Dutroux zich woensdag als slachtoffer van een moeilijke jeugd voorgesteld. "Mijn moeder steunde me niet en mijn vader had het moeilijk om mij te aanvaarden als zoon", aldus Dutroux, die staande het woord voert. "De vakanties waren verschrikkelijk. Bij een vakantie kreeg ik als enige kind geen ijs omdat mijn moeder me te dik vond. Beeldt u zich eens in wat dat is voor een kind."

Dutroux verontschuldigde zich eerst voor het feit dat hij maandag enkele keren indutte tijdens de zitting. "Ik had gezondheidsproblemen, maar die zijn nu opgelost. Ik bied mijn excuses aan aan iedereen die dacht dat ik de debatten niet volgde", zo verklaarde hij.

Spoorwegen

Dutroux stelde verder veel te hebben geleden onder het feit dat hij de eerste twee schooljaren alleen per trein naar een school in een naburig dorp moest. "Dat gebeurde, totdat de spoorwegen verboden dat ik als kind alleen zou reizen."

Het verhoor van de zacht pratende en zich bijna bedeesd opstellende Dutroux duurde erg lang en verliep chaotisch. Dutroux putte zich uit in langdurige technische explicaties en haalde veel details aan. Meerdere malen beriep hij zich op zijn slechte geheugen, zeker voor data.

An en Eefje

Ook sprak hij zichzelf ogenschijnlijk tegen door eerst te zeggen dat de ontvoerde meisjes An en Eefje een "bestelling" van medeverdachte Nihoul waren en later aan te geven dat zij voor een "fictief netwerk" waren voorbestemd.

Over de dood van kompaan Weinstein, die bij de ontvoering van de Luikse meisjes Julie en Melissa zou zijn betrokken, was Dutroux uiterst wazig. Tijdens de eerste verhoren in 1996 bekende hij de moord op Weinstein. Tijdens het proces liet hij doorschemeren dat Gérard Pinon uit Charleroi, leider van een bende autodieven, Weinstein zou hebben vermoord. Daarover bleef hij bij de ondervraging echter uiterst vaag.

Sabine en Laetitia

Dutroux bekende de ontvoering van Sabine en Laetitia en zei Sabine aanvankelijk voor zichzelf te willen houden. "Ik voelde me bij haar zo goed." Beide meisjes vertelde hij dat er voor hen een losgeld was gevraagd door de opdrachtgever van de ontvoering. Nihoul zou hebben aangedrongen op de ontvoering van "een tweede meisje", zijnde Laetitia, "omdat ik Sabine verborgen had gehouden voor het netwerk".

Dutroux noemde aan het einde van zijn verhoor de gebeurtenissen "betreurenswaardig". "Ik neem de verantwoordelijkheid voor mijn daden volledig op mij. Als zaken anders waren gelopen, waren vier mensen wellicht nu nog in leven geweest."

Hij zei verder dat hij zich meteen na zijn arrestatie realiseerde dat hij "sociaal dood" was en "niet meer wist wat te doen". "Ik was de totale wanhoop nabij." Tegenover rechtbankvoorzitter Goux erkende hij wetten niet altijd na te leven. "Ik respecteer de wet alleen als die ook respectabel is."