DEN HAAG - De Kamer van Beroep van het Joegoslavië-Tribunaal heeft dinsdag celstraffen oplopend tot twintig jaar opgelegd voor een bloedbad na de val van Vukovar in 1991.

Die Kroatische stad werd in dat jaar maandenlang belegerd en beschoten door het door Serven gedomineerde Joegoslavische Volksleger (JNA).

Na de val van Vukovar werden circa tweehonderd Kroaten uit het plaatselijke ziekenhuis gehaald en vermoord.

Voormalig JNA-officier Mile Mrksic (61) kreeg dinsdag in hoger beroep twintig jaar cel opgelegd, zijn ondergeschikte Veselin Sljivancanin (55) zeventien jaar.

Montenegrijn

Mrksic is een Kroatische Serviër, Sljivancanin een Montenegrijn. Veel Montegrijnen voelen zich nauw verwant aan de Serviërs.

Mrksic had in 2007 in eerste aanleg al twintig jaar gekregen, Sljivancanin 'slechts' vijf jaar. Dit mede omdat Sljivancanin en zijn militairen niet zelf hadden gemoord.

Zij hadden zich slechts teruggetrokken zodat Servische paramilitairen en plaatselijke gewapende Serviërs het bloedige karwei konden afmaken onder de gevangen Kroaten.

Gemarteld

De beroepsrechters vonden vijf jaar celstraf duidelijk te weinig. Zij wezen op het lijden van de Kroaten. Gewonden waren uit het ziekenhuis gehaald en vervolgens urenlang op een gruwelijke manier gemarteld in een varkensboerderij voordat zij werden gedood en in een massagraf gedumpt.

De gevechten om Vukovar braken uit nadat de nationalistische president Franjo Tudjman Kroatië had losgemaakt uit de Joegoslavische federatie.

De etnische Serven in Kroatië wilden niet leven onder een regering die hen herinnerde aan het fascistische bewind in Zagreb tijdens de Tweede Wereldoorlog, dat vele tienduizenden etnische Serviërs vermoordde.

Milosevic

Ook wilde de sterke man in Belgrado, toenmalig president Slobodan Milosevic van Servië, dat alle Serviërs in één staat bleven leven en stuurde daarom na de onafhankelijkheidsverklaring het JNA af op Kroatië.

Vukovar lag als grensstad aan de frontlinie. Bij maandenlange bombardementen kwamen honderden burgers om het leven. Veel mensen konden zich niet voorstellen dat zoiets na de WO II nog eens zou kunnen gebeuren in Europa.