DEN HAAG - De gijzelaars in de Sahara hebben altijd vertrouwen gehad in een goede afloop. Dat zei de Nederlander Arjen Hilbers donderdag. Hij werd samen met dertien andere Europese toeristen zes maanden lang gegijzeld.

Na een zes maanden durende gijzeling in de Sahara, gaf Hilbers donderdag een langverwachte persconferentie. Daarin schetste hij zijn bizarre ervaringen in de Noord-Afrikaanse zandbak, waar hij met drie vrienden een reis per motor wilde maken. Echt slecht heeft hij het nooit gehad. Toch waren er wel momenten van angst en onzekerheid in de groep van uiteindelijk vijftien gegijzelden, van wie er een tijdens de gijzeling is overleden. "Dat heeft op ons allemaal veel indruk gemaakt." De vrouw is begraven in de woestijn.

De laatste dagen in de woestijn typeert Hilbers als zeer intensief. Afgelopen zondag werd duidelijk dat de groep - toen verblijvend in het noordwesten van Mali - zou worden vrijgelaten.

Vreugdedansje

"Maandagmiddag verscheen er opeens een konvooi auto's met daarin militairen van het Malinese leger." Dat was het teken dat ze zouden worden opgehaald. "Nadat we waren ingestapt, hebben we na vijftig kilometer in de woestijn een vreugdedansje gemaakt", vertelt de negentien kilo's lichter geworden motorliefhebber.

Dinsdag kwam de bewoonde wereld steeds dichterbij. Op een gegeven moment, zo'n 450 kilometer in de woestijn voor de stad Gao, gingen er verscheidene satelliettelefoons af. Mensen belden om te zeggen dat ze zo blij waren met de vrijheid van de negen Duitsers, vier Zwitsers en een Nederlander. In Gao werden ze ontvangen door de gouverneur van de streek en de lokale pers. Daarna is de groep naar de Malinese hoofdstad Bamako gevlogen waar ze met een Airbus van de Duitse Luftwaffe om 02.00 uur naar Keulen vertrokken.

Water

Tijdens de vlucht konden de ex-gijzelaars terugkijken op een surrealistische ontmoeting met woestijnbewoners, waar Hilbers wonderbaarlijk genoeg ook wel wat respect voor heeft gekregen, zo vertelde hij. "Er was genoeg voeding, water en medicijnen voorzover aanwezig. We kregen zo'n twee liter water per dag en dat is niet veel in een woestijn waar het zo'n 50 graden Celcius is. Ik heb ook wel veel waardering gekregen voor mensen die zo leven: altijd het water moeten zoeken. Je wordt je dan wel bewust van onze welvaart."

De eerste drie maanden verbleven de gijzelaars op twee plekken, gevangen door enkele tientallen jihad-strijders. Daarna werd het een trektocht door de woestijn, soms slapend onder auto's omdat de regen te hevig was. Uit verveling werden spellen gemaakt en gespeeld, zoals schaken, kaarten en zelfs mens-erger-je-niet. Gesprekken met de gijzelnemers werden haast niet ontvoerd. "We bleven op afstand van elkaar. Dat wilden wij en zijzelf ook."

Gebroken

Niemand is in die maanden mentaal gebroken. Wel dacht Hilbers af en toe aan ontsnappen en dat het thuisfront nooit het geëiste losgeld zou betalen, dat - naar nu bekend is geworden - door Libië is neergeteld. Het zou gaan om 5 miljoen euro. Hilbers vreesde een oneindig lange affaire. De spanning steeg toen eenmaal bleek dat er een andere groep van gijzelaars was bevrijd, zo hoorden ze via de radio die ze af en toe mochten beluisteren. "We vreesden toen wel even voor ons leven."

Nu Hilbers terug is en weer wordt meegezogen in de harde realiteit, wil hij één keer de media te woord staan. Vragen over het betalen van de kosten die zijn gemaakt voor het vrijkrijgen van gegijzelden, wil hij "absoluut" niet beantwoorden. Ook niet of het ministerie van Buitenlandse Zaken hem heeft gevraagd bepaalde vragen niet te beantwoorden. "Ik ga niet speculeren." Het ministerie laat weten dat de zogeheten consulaire kosten in een ontvoeringszaak doorgaans niet worden doorberekend.

Vakantie

Voorlopig wil de IJmuidenaar de woestijn niet meer zien. Hij had de toeristentocht nog zo goed voorbereid met zijn vrienden, uitgetekend en met mensen gesproken die de reis ook hadden gemaakt. Kortom, geprobeerd om zich in te dekken tegen het negatief reisadvies naar Mali. Maar toch hield de woestijn hem zes maanden vast. Zijn motor bleef achter. Hij koopt er ooit wel weer een, "vast en zeker". Maar nu eerst op vakantie om tot rust te komen.