ROTTERDAM - Leerlingen van moslimscholen die vragen of ze in de rooms-katholieke kerk aan de Rotterdamse Slinge mogen. "Kinderen van alle scholen kloppen aan. Allemaal willen ze afscheid nemen van Sedar", zegt pastoor J. Visser van de parochie Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen. Hij is er door geraakt. De kerk als kloppend hart van een samenleving, zo ziet Visser het graag, ook al is de aanleiding dramatisch.

De 13-jarige Sedar ligt tot en met vrijdag opgebaard in de kerk aan de Slinge. De scholier overleed zondag, nadat hij een dag eerder was neergeschoten door een man van wie de auto was geraakt door een van de sneeuwballen die de jongens hadden gegooid.

Visser voortdurend in kerk

Visser is dezer dagen bijna voortdurend in zijn kerk. Hij slaapt er zelfs met anderen. "Sinds de stille tocht woensdagavond staan er voortdurend mensen voor de deur. In plaats van één avondwake, houden we er drie. Maar toch komen ze overdag langs met ogen die vragen: 'Laat ons even binnen'." Mensen die hij nog nooit bij een kerkdienst heeft gezien, ziet hij in de banken plaatsnemen en een kruisje slaan alsof het geroutineerde kerkgangers zijn.

'Dood raak ongelofelijk veel jongeren'

De pastoor, die zaterdag spreekt bij de begrafenis, ziet dat de dood van Sedar "ongelofelijk veel jongeren raakt". "Zijn schoolklas was er donderdagmiddag. Sommigen durfden echt niet naar de open kist, ze houden handen vast, omhelzen elkaar en slaan de arm om een ander. Je ziet dat hier de kloof ligt van wat kan ik doen met het leven en hoe snel het voorbij kan zijn. Heel jonge mensen worden geconfronteerd met een kameraadje dat net als zij droomde over voetballen en meisjes. De eindigheid van wat hen oneindigheid leek hebben ze in zicht."

De jongeren laten emotionele boodschappen achter in de negen condoleanceregisters in de kerk. "De reacties zijn zo treffend. Ik stond bij een huilend meisje en vroeg of ze Sedar goed had gekend. 'Was het maar waar', antwoordde ze, waarna ze de kerk uitholde." Van alle foto's, knipsels en tekeningen maakt Visser een plakboek voor de ouders van Sedar.

'Ze steunen elkaar'

De pastoor stelt vast dat de dood van Sedar ook "veel moois losmaakt". "De zachte krachten die in iedereen zitten, zie je nu. Ze steunen elkaar, omhelzen een ander die ze anders hooguit een hand zouden geven. Mensen kunnen zoveel goeds doen. Onze maatschappij is ingesteld op individualisme, maar ik vind dat je als samenleving moet inzetten op het zachte."

Visser noemt Pendrecht waar Sedar is neergeschoten een 'doorschuifwijk'. "De problemen die ze elders op Rotterdam-Zuid kennen, schuiven op. De witte bewoners trekken weg, nieuwkomers worden aan zichzelf overgelaten. We zijn een multiculturele samenleving, maar het vraagt meer aandacht om mensen uit verschillende culturen elkaar te laten begrijpen. Daar moet je in investeren. Je moet zeker niet beknibbelen op het opbouwwerk en de buurthuizen. Maar we moeten ook af van de overheid die niet durft in te grijpen. Je kunt als burger nu eenmaal niet het wapen afpakken bij de buurman."

Kerk vaste burcht in tijden van nood

De kerk Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen fungeert als de spreekwoordelijke vaste burcht in tijden van nood. "De Kaapverdische gemeenschap heeft ons bedankt dat we hun cultuur begrijpen. Net als bij hen, mag iedereen hier samenkomen. Misschien is het wel een voordeel dat het gehele team in deze kerk in het buitenland heeft geleefd. Ik was lang in Afrika en moest er weg wegens een ziekte. Mijn heimwee door het onvrijwillige vertrek zie ik hier nu vertaald in de manier waarop men in deze extreme omstandigheden met elkaar omgaat. Het hart spreekt, een blik is genoeg, woorden zijn niet nodig."