Dit artikel is afkomstig uit Helden Magazine. Sari van Veenendaal (30) is de vaste keepster van de OranjeLeeuwinnen en werd vorig jaar uitgeroepen tot beste doelvrouw van de wereld. Afgelopen zomer keerde Sari terug naar Nederland, bij titelkandidaat PSV.

Groot hart

In een filmpje op social media werd je door Jackie Groenen ‘mama Sari’ genoemd. Zie je dat zelf ook zo?

Lachend: "Nee, ik zie mezelf zeker niet als mama van de groep, dat is wat overdreven. Ik ben gewoon iemand met een heel groot hart voor het team. Ik wil altijd helpen en sta voor iedereen klaar."

Ben je zelf beschermend opgevoed?

"Ja, maar wel op een fijne manier. Ik kom uit een heel mooi en warm gezin. Mijn ouders hebben geprobeerd om mij en m’n zus zoveel mogelijk te behoeden voor het maken van fouten. Natuurlijk waren ook wij niet foutloos, er ging echt weleens iets mis. Je bent jong en een kind, dan hoort dat erbij."

Vorig jaar gaf je aan dat je het WK nog niet helemaal hebt kunnen verwerken. Is dat inmiddels wel gelukt?

"Wel meer, maar nog steeds niet helemaal. Ik denk dat ik pas na m’n carrière ga beseffen wat ik allemaal heb bereikt. Nu ga ik continu door en heb ik geen tijd om erover na te denken. Het voelt heel gewoon wat we in de afgelopen jaren allemaal hebben bereikt, maar dat is het natuurlijk niet."

“Mijn voetbalcarrière is nooit in een rechte lijn gegaan en dat doet het leven ook niet. Dat moet ik accepteren”

Eenzaam

Na het WK werd je uitgeroepen tot beste keepster van de wereld en maakte je de transfer naar topclub Atlético Madrid. Daar kwam je weinig aan spelen toe. Was dat een tegenvaller?

"Als je naar een nieuwe club gaat, hoop je dat het wordt wat je er vooraf van verwacht. Ik hoopte op een mooie tijd met veel speelminuten. Dat liep anders. Natuurlijk is dat teleurstellend, maar het is ook onderdeel van het leven. Mijn voetbalcarrière is nooit in een rechte lijn gegaan en dat doet het leven ook niet. Dat moet ik accepteren."

Je zat in een vreemd land met een vreemde taal en op het voetbalveld wilde het ook niet lukken. Voelde je jezelf daardoor extra eenzaam?

"Je voelt jezelf altijd eenzaam in het buitenland. Ook toen ik nog bij Arsenal speelde, was dat zo, terwijl ik daar wel Nederlandse speelsters om me heen had. Dat is heel fijn, maar het is toch anders dan je vrienden en familie thuis. Je teamgenoten kunnen nog zo goed voor je zijn, uiteindelijk heeft iedereen eigen belangen. Zo werkt het nou eenmaal."

'Echt thuis zijn'

Na avonturen in het buitenland heb je afgelopen zomer de overstap gemaakt naar PSV. Was het een bewuste keuze om terug te keren naar Nederland?

"Mijn instelling is dat ik altijd de beste Sari wil zijn. Ik wil ergens voetballen waar ik het gevoel heb dat er iets moois inzit, maar ook zeker op een plek waar ik echt thuis kan zijn. Dat is voor mij Nederland."

"Daarnaast was het natuurlijk ook niet heel moeilijk om te voorspellen dat de situatie rondom corona niet veel zou veranderen. Dat maakte de keuze nog makkelijker."

Wat zijn nog jouw ambities op voetbalgebied?

"Natuurlijk wil ik naar de Olympische Spelen. Verder kijk ik nooit zover vooruit, ik leef liever in het nu."