Simone Kleinsma is erg blij dat ze vier jaar na het overlijden van haar partner Guus Verstraete nog steeds goed contact heeft met diens kinderen en kleinkinderen, vertelt de actrice in gesprek met De Telegraaf. Volgens Kleinsma loop je in haar situatie het gevaar dat dergelijk contact minder wordt.

"Ik zie de kinderen opgroeien, dat is zo leuk. Hun leeftijd varieert van zes tot twintig. Ik ben nooit echt een oma geweest, meer een raar vriendinnetje. Ook voor de meiden zelf, die nog klein waren toen ik in hun leven kwam. Dat is godzijdank altijd goed gegaan. Moni, noemen ze me. Wij waren nooit op vaste dagen oppasopa en -oma, dat liet het werk ook niet toe. Maar als ze er zijn, is het altijd leuk. Dat is een rijkdom hoor, het zijn natuurlijk stukjes Guus."

Kleinsma vindt het jammer dat Verstraete zijn kleinkinderen niet ziet opgroeien. Toch voelt ze zijn aanwezigheid nog steeds. "Hij fluistert in mijn oor, zeg ik dan. Met name bij beslissingen nemen. Ik heb genoeg mensen om me heen die me kunnen adviseren, maar toch moet je de knoop zelf doorhakken. Als ik dan hoor wat Guus fluistert, is dat omdat ik hem zo goed kende dat ik weet wat hij zou hebben gezegd. Een soort omarmd gevoel, dat is heel fijn."

Na het overlijden van haar partner heeft ze wel moeten leren om zich ook in haar eentje te vermaken. "Ik mis hem nog voortdurend, alleen heb ik daar de ene keer meer last van dan de andere. Als ik naar een etentje ga, naar een feestje, naar het theater - bij alles in m'n eentje ben ik me er weer van bewust", aldus Kleinsma.

"Ik heb genoeg vrienden die vaak meegaan, maar dat lukt niet altijd. De eerste keer dat ik alleen naar een balletvoorstelling ging, was ik achteraf zo trots op mezelf! Ik zat in de auto terug en dacht: verdorie, dat heb je toch maar gedaan. De volgende keer is makkelijker."