Wibi Soerjadi kan naar eigen zeggen nog altijd moeilijk omgaan met de dood van zijn ouders, die kort na elkaar overleden. Hij reserveert bij concerten altijd twee stoelen voor ze, vertelt hij in De Telegraaf.

"Zowel tijdens mijn tuinconcerten als in het Concertgebouw reserveer ik altijd twee lege stoelen met daarop twee witte orchideeën", aldus de 51-jarige pianist. "Mijn moeder hield daarvan. Zo zijn ze er toch bij."

Soerjadi zegt het vaak lastig te hebben als hij de lege stoelen ziet staan vanaf het podium. "Ik word regelmatig overmand door verdriet. Nu ik ouder ben, hecht ik veel meer waarde aan leven. Spullen kun je kopen, maar de liefde van je ouders niet. Soms heb ik behoefte aan een hulplijntje naar de hemel. Mijn vader was veel rationeler, mijn moeder emotioneler. Zij raakte altijd de juiste snaar als er in mijn leven iets speelde."

De pianist, die dit jaar zijn veertigjarig jubileum als artiest viert, zegt de afgelopen tien jaar veel te hebben geleerd. Zo had hij tien jaar geleden nog expliciete doelen voor ogen die hij wilde bereiken. "Die drang heb ik niet meer. Bovendien ben ik veel rustiger geworden en leer ik nog steeds. Ik zeg altijd dat je minstens tachtig jaar nodig hebt om een uitmuntende pianist te worden."