Een boek over haar arrestatie op Tomorrowland en alles wat eraan voorafging: Imanuelle Grives hoopt er anderen mee te helpen. De actrice vertelt in gesprek met NU.nl dat ze destijds alleen nog maar kon denken dat ze toch niets meer te verliezen had, en daarom deed wat ze deed. Ze hoopt dat anderen dat moment voor zijn, mede door haar verhaal.

"Ik had mezelf er echt van overtuigd: de dood of de gladiolen. In mijn hoofd was ik al mislukt, dus wat had ik nog te verliezen? Ik zocht een kick, ik zocht een manier om mijn vader een loer te draaien. Ik wilde iets doms doen. Ik was als een klein kind: ik doe het toch niet goed? Dan zal ik eens laten zien hoe fout ik het kan doen!"

De actrice werd in juli 2019 gearresteerd op het Belgische muziekfestival Tomorrowland met drugs in haar bezit. Ook in de woning waar zij en twee vriendinnen verbleven werden verboden middelen gevonden. Grives werd veroordeeld tot een celstraf van één jaar, maar vanwege de Belgische regels en omdat ze al twee maanden in hechtenis had gezeten hoefde ze niet terug te keren naar de gevangenis.

Over de periode voor de arrestatie, waarin ze kampte met een depressie, en haar tijd in de gevangenis vertelt Grives in Imanuelle: Mijn vechtershart.

"Het was een hele heftige tijd, maar vooral ook door wat er in mezelf gebeurde. Ik werd daar letterlijk gestript van alles wat ik was, alles wat ik had. Mijn kleding, mijn haar, maar vooral ook mijn gedachtes. Terwijl ik in de gevangenis zat, ging de gevangenis in mijn hoofd open."

'Ik gaf alles en iedereen de schuld'

De actrice schrijft over haar vader, die hoge eisen stelt aan zijn kinderen. Grives voelde sterk de behoefte zich daar tegen te verzetten. "Hoe kun je een extreem christelijke vader sarren? Door drugs en rebellie. Het is eigenlijk heel cliché: een dochter die op zoek is naar erkenning van haar vader. Maar zo was het wel."

Toch merkte Grives in de gevangenis dat het probleem bij haar zelf lag. "Het gevoel dat ik mislukt was, dat ik niet grappig, niet slim, of niet mooi genoeg was werd steeds sterker. Ik gaf in die tijd alles en iedereen de schuld van mijn pijn. Maar in de gevangenis zag ik het: niemand anders heeft hier schuld aan. Alleen ik."

"Eigenlijk best tragisch. Dat je de rust van de gevangenis nodig hebt om tot zo'n conclusie te komen. Maar het heeft me wel geholpen. Daar besefte ik: ik moet met mezelf aan de slag. Ik was een bal van onuitgesproken verdriet en frustratie. Ik had een tweede kans gekregen, want het had zoveel meer mis kunnen gaan. Als ik daar toen niet was gearresteerd, was het misschien wel een overdosis geweest, maar ergens was ik stil komen te staan na jaren van wegvluchten van mezelf."

Bekijk de boektrailer van Mijn Vechtershart
60
Bekijk de boektrailer van Mijn Vechtershart

Een harde reset

De actrice noemt het een harde reset. "Ineens was alles weg. Ik was niet meer 'die actrice', maar gewoon Imanuelle. Mijn coach zei tegen me: vraag jezelf af waarom je dingen doet. Waarom vind ik acteren zo belangrijk? Omdat ik dan alles kan zijn wat ik wil. Maar waarom kan ik dat anders niet? Omdat ik bang ben dat mijn emoties niet geaccepteerd worden, omdat ik niet goed genoeg ben. Het is een lang, intensief proces geweest, maar ik ben trots dat ik het gedaan heb."

"Ik heb ook bedacht: alles waar ik bang voor ben dat uit zou kunnen komen, moet ik opschrijven. Over mijn depressie, over mijn gevoelens van mislukking. Over de problemen met mijn vader, over mijn jeugd. Ik ben nu niet meer bang. Het voelt als een bevrijding dat het op papier staat."

"Dit boek is voor iedereen die in stilte aan depressie lijdt. Voor alle BN'ers - en geloof me, het zijn er veel - die kampen met angsten. Voor alle vrouwen die het gevoel hebben dat ze altijd positiviteit moeten uitstralen. Het leven is niet altijd 'Live, love, laugh'. Haal je kop uit het zand."

Positief de toekomst in

Grives kijkt nu uit naar de toekomst. "Natuurlijk zullen er mensen zijn die zeggen: ze verdient helemaal geen tweede kans. Of mensen die vinden dat ik zielig doe of om aandacht vraag. Dat is prima, ik kan daar inmiddels mee leven. We grijpen als mensen zo vaak terug op wat er is gebeurd, of is gezegd in het verleden. Ik kies er nu voor dat achter me te laten."

"Ik wil me concentreren op échte positiviteit. Oprechte reacties zoals ik ze nu ook al heb gehad en waar ik zo dankbaar voor ben. Niet meer maar doorgaan omdat het moet, niet meer van mezelf verwachten dat ik het perfect doe."

"Ik doe het niet perfect en ik ben niet meer bang om niet goed genoeg te zijn. Fouten leer ik van. Dat wil ik anderen ook meegeven, dus ik werk aan een platform voor vrouwen. Waar zelfliefde centraal staat. Ik ben met een grote ballast, al die negatieve gedachtes, zover gekomen als ik nu ben. Kun je nagaan wat ik kan nu die ballast weg is."