Schrijver en oud-journalist Henk Blanken (59) kreeg acht jaar geleden de diagnose parkinson en is desondanks gelukkiger dan ooit, zegt hij maandag in een interview met de Volkskrant.

"Zolang ik kan schrijven, denken en lezen gaat het goed", zegt hij. "Ik schrijf elke dag. Schrijven is voor mij het ultieme geluk. De krankzinnige paradox is dat ik meer tijd voor schrijven heb sinds ik te horen kreeg dat mijn tijd beperkt is."

Sinds Blanken op 51-jarige leeftijd te horen kreeg dat hij de ziekte van Parkinson heeft - een ziekte waarbij de zenuwcellen langzaam afsterven - heeft hij nog maar een kwart van de energie van vroeger, praat hij moeilijk en loopt hij met een stok. 

Desondanks heeft het hem geen enkele moeite gekost zijn ziekte te accepteren. "Accepteren dat er op de hoofdvragen van het bestaan geen antwoorden zijn, dat je de mens bent die je geworden bent, dat je het niet anders gekund had. Het accepteren van je lot leidt ertoe dat je je energie niet zinloos besteedt en maakt dat je veel dingen kunt doen."

Blanken was veertig jaar dagbladjournalist 

Bijna veertig jaar werkte Blanken voor onder meer de Volkskrant en Dagblad van het Noorden. Daarnaast schreef hij drie boeken over journalistiek.

Over zijn ziekte publiceerde de oud-journalist en schrijver in 2015 de non-fictieroman Pistoolvinger, die het afgelopen jaar een heruitgave kreeg met Je gaat er niet dood aan. Voor De Correspondent schrijft hij verhalen over de dood en aftakeling.

Lees hier het hele interview met Henk Blanken in de Volkskrant.