Bart Chabot heeft niet veel met zijn status als bekende Nederlander. "Ik heb in mijn leven veel fouten gemaakt en een daarvan is BN'er worden."

"Van alle onbenullige dingen die je in het leven kan vergaren, is dat toch wel de onbenulligste. Het betekent per saldo helemaal niets."

De dichter en schrijver heeft het gevoel veel jaren op televisie te hebben 'vermorst'. "Ik heb het altijd met veel plezier gedaan en vind televisie maken ook leuk, maar je moet wel weten waar het begint en vooral ook waar het ophoudt,", vertelt Chabot. "Ik heb veel tijd daaraan besteed en dat is niet naar het schrijven gegaan." Hij is sinds een paar jaar daarom minder op televisie te zien.

Het grote publiek kent Chabot van onder meer televisie als een opgetogen, optimistisch persoon. "Maar wat je op televisie ziet is natuurlijk niet de hele werkelijkheid", aldus Chabot. "Het is grappig hoe weinig mensen mij eigenlijk echt kennen." De schrijver heeft nooit de behoefte gehad zijn twijfels en zwaarmoedigheid te delen met de massa.

"Ik heb het leven altijd als een ontzettend grote klus gezien. Als een enorm karwei, waarvan ik me, zeker in het begin, dag in dat uit afvroeg: hoe kom ik hier in godsnaam goed uit?" De somberte is naar de achtergrond gedrongen, 'maar eigenlijk pas sinds ik kinderen heb'. "Want je kunt je kinderen niet opzadelen met een vader die zo denkt."

Dood

De dood is voor Chabot alomtegenwoordig in het leven. "Ik heb me altijd verbaasd over mensen die kunnen leven, zonder zich rekenschap te geven van de dood." Een van de favoriete bands van rockliefhebber Chabot is Joy Division. Zanger Ian Curtis hing zich in 1980 op 23-jarige leeftijd op en dat moment heeft de biograaf van Herman Brood geraakt.

"Ik dacht: als hij het al niet redt, hoe moeten anderen het dan redden? Nu ben ik daar wat dat betreft wel wat losser van gekomen, maar ik ben me er vrij bewust van dat ik me in mijn handen mag knijpen als ik de 60 haal."

Chabot viert volgende week zijn 60e verjaardag. Om dat te vieren komt donderdag de bloemlezing Zestig uit. Chabot koos daarvoor zestig verhalen, gedichten en fragmenten uit zijn oeuvre.

"Dat is een staalkaart van mijn kunnen", zegt de schrijver. "Daarin kun je eindelijk zien wat ik altijd heb gedaan en dat het geen onzin was. En dat ondanks die rare bokkensprongen op televisie en in het theater iemand serieus werk maakte van zijn schrijverschap."